Wullem

‘Het venijn zit ‘m in het woord ‘voeding’. Dat reduceert dieren van hoogwaardige wezens tot dingen’

Print
‘Het venijn zit ‘m in het woord ‘voeding’. Dat reduceert dieren van hoogwaardige wezens tot dingen’

Afbeelding: De Limburger

Oostrum / Oirlo / Leunen / Castenray / Heide / Ysselsteyn / Venray / Geijsteren / Veulen / Merselo / Vredepeel / Smakt / Wanssum / Blitterswijck / Griendtsveen / Swolgen / Broekhuizenvorst / Melderslo / Hegelsom / Meterik / Meerlo / Tienray -

COLUMN - Weekblad Peel en Maas bevatte vorige week een ingezonden brief van een veehouder uit Leunen. Hij beklaagt zich daarin over de vooringenomenheid van politiek en media als het gaat om de gezondheidseffecten van de intensieve veehouderij: „Waarom worden alleen de nadelen benoemd en niet de voordelen? Zou dit misschien een politieke agenda zijn? Gaat het misschien niet om de feiten, maar zijn ze alleen op zoek naar een stok om mee te slaan?”

Afgelopen vrijdag debatteerden Provinciale Staten van Limburg over de stikstofmaatregelen van het kabinet. Namens het CDA pleitte Rudy Tegels voor meer ruimte voor wegenbouw, woningbouw en de ontwikkeling van bedrijven: „Het kan niet zo zijn dat grote ontwikkelingen in Limburg nu niet door kunnen gaan als er ook maar een kleine vorm van stikstofuitstoot is.” Tegels, tevens wethouder in Horst aan de Maas, probeerde Wim van Opbergen, voorzitter van Werkgroep Behoud De Peel, te verleiden tot de uitspraak dat verdroging een grotere bedreiging is voor de Peel dan de uitstoot van stikstof. Daarmee suggereerde hij dat het aan banden leggen van intensieve veehouderijen minder urgent is dan ons wordt voorgespiegeld.

Stel nu eens dat de veehouder uit Leunen gelijk heeft en dat de intensieve veehouderij ook grote voordelen heeft voor de volksgezondheid. Stel nu ook eens dat Rudy Tegels gelijk heeft en dat niet de stikstof maar de anti-stikstofmaatregelen een bedreiging vormen en dat de beknotting van intensieve veehouderijen aan de randen van de Peel te ver gaat. Stel dus dat beide heren, in weerwil van massa’s deskundigen, gelijk hebben. Dan nog blijft één vraag onbeantwoord: waar halen zij, waar halen wij, mensen, het recht vandaan om andere levende wezens, dieren, als een product, als een consumptiemiddel te beschouwen? Waar halen we het recht vandaan een hiërarchie aan te brengen in diersoorten? Waarom vermoorden we wel op grote schaal kippen en varkens en waarom geen honden en katten?

De veehouder uit Leunen schrijft: „Ik [werk] met hart, ziel en passie elke dag weer aan gezonde, lekkere en goedkope voeding voor iedereen.” Dat goedkope is een feit. Over het gezonde en lekkere zou je kunnen twisten. Wat betreft hart, ziel en passie geloof ik hem op zijn woord. Het venijn zit ‘m in het woord ‘voeding’. Dat reduceert dieren van hoogwaardige wezens tot dingen. Sentimenteel geouwehoer? Kan. Wel benieuwd of er over honderd jaar nog steeds zo tegenaan wordt gekeken.

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen