‘Mijn zoon hoorde het woord ‘boon’ en keek verschrikt op’

Print
‘Mijn zoon hoorde het woord ‘boon’ en keek verschrikt op’

Afbeelding: De Limburger

Eerst een lading edamameboontjes en daarna mag je bestellen wat je wilt. Mijn jongste zoon hoorde het woord ‘boon’ en ik zag hem verschrikt kijken.

Het zat zo, we waren bij een sushirestaurant met vrienden. Zij komen daar wekelijks en de eerst-dit-dan-dat-regel voor hun kinderen is dan het ritueel. Ik had er een hard hoofd in dat er in de buik van mijn monstertje ook maar één boon zou verdwijnen, maar ja, ik kon hem moeilijk meteen een schaal friet voorzetten als de andere kids aan tafel zich eerst op een bak gezond eten moesten storten. Er gebeurde een wonder. Mijn kind, dat elke vorm van groen eten verafschuwt, at zich ongans aan de bonen. Hij vond ze heerlijk.

Die dag bleek de weg richting sushitent voor ons gezin voor altijd geplaveid. De jongste stak zijn broer en zus aan en sindsdien bestellen ze helemaal vrijwillig schalen vol boontjes.

Het werd nog leuker, want al snel ontdekten ze ook andere dingen op de kaart. Zalm, tonijn, omelet. Maki, nigiri. Ze eten alles!

Bij het sushidebuut met de vrienden kwam na de boontjes inderdaad de schaal met friet op tafel. Gelukkig hebben die van mij daar nog nooit om gevraagd. Ik was dan ook om te verrekken toen laatst de serveerster de kinderen kwam vertellen dat friet en frikadellen weliswaar niet op de kaart staan, maar dat ze die desgewenst wel uit de keuken kon laten aanrukken.

Gelukkig is hun liefde voor sushi inmiddels zo groot, dat ze zelf ook wel snappen dat je daar geen snackbarvoedsel gaat zitten eten.

Lijkt me leuk om het binnenkort thuis een keer samen met ze te maken. Hoe je dat doet, lees je hier.

Heb een mooi weekend!

Lees hier de nieuwste editie van L-magazine