Portsiejoeën Plat

Jinne prul (69): Nes-je bouwe

Print
Jinne prul (69): Nes-je bouwe

D’r Kep.

Kerkrade / Eygelshoven -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

De matratse sjtunt óp de sjteul in de zon. Bauw d’r janse mörje. D’r Kep sjoefelt ’t ónkroed i ziene jreuns-jaad. ‘t Biela kunt eroes. Het jeet mit ing hank uvver de matratse.

“Kans te nog jet ónjetsiefer veule?”, vroagt d’r Kep.

Heë kunt reët en sjtrekt ziech ins d’r ruk.

“Ónjetsiefer, man. Dat wits te, kan me nit veule, nit zieë, nit hure, nit ruuche, nit.. Ejaal wat. ’t Kan waal jeuche.” D’r Kep vingt aa tse zinge: “Weë jeuch hat, deë mós ziech kratse.”

“Los ’t zieë, jong. Iech wees wal wat noen kunt.”

“Wat da?”

“Ónzin. Alling mar ónzin. Iech zien ’t an dieng oge. Kom vier bringe de matratse werm eri.”

D’r Kep lekt de sjoefel óppen eëd. “De matratse zalle noen wal e sjtuk lieëter zieë.”

“Wiezoeë? Durch de zon doch nit?”

“Oane al dat ónjetsiefer. Dat likt jesjtrekd en roetsjt dierek zoeë va de matratse aaf.”

“Joa Kep. Alling éé sjtuk ónjetsiefer bliet uvver. Dat bis doe.”

“Jazicher Biela en dat ónjetsiefer kan diech losse jeuche.”

“’t Is jód mit diech. Kom, vier pakke de matrats. Wits te ’t nog?”

“Joa, iech vuuróp. En da kunt ‘t. De oavezie weëd óngerzie. D’r kop bij de vus. Han iech dat nit jód jezaad, mieng vrauw?”

“Doe bis inne janse.”

“Joa, iech bin d’r matratse-könnek!”

“Doe bis mieë e sjpringkusse. Sjis óp, sjnap diech de matrats.”

’t Biela pakt de hingerzie va de matrats. D’r Kep jeet vuuróp. Heë zingt d’rbij. “De oavezie weëd óngerzie en d’r kop da bij de vus.” En dat tsieg moal. Zoeë junt ze de trap eróp. Heë kuumt ins. Mit muite verzukt e durch de drieën tse kómme. Jenauw wie ze eraaf koame. Alling noen leuft ’t Biela hingenaa. Het duit teëje de matrats. D’r Kep roetsjt vuuruvver. Heë wil inne vlók losse hure. Mar da bedinkt e ziech, dat heë ’t zelfde jedoa hat wie ze de trap eraaf koame. Doe lofet heë hingenaa. Noen vingt ’t Biela aa tse zinge. “De oavezie weëd óngerzie en d’r kop da bij de vus.”

“Joa iech wees ’t vrauw. Huur mar óp.”

“Estebleef leve man, weë jeuch hat, mós óp de bloare zitse.”

’t Biela hat nog ummer inne jrielaach in ’t jezich, wen ze de matrats óp ’t bed legke. An de richtieje zie en jód jedrieënd. Ze junt eraaf vuur de anger matrats. In ’t tsimmer klinkt d’r tillefóng. “Iech nem wal óp Kep.” Heë jeet al eroes. Noa de tswaide matrats. En sjtelt ziech werm vuuraa. D’r plan darf nit durchee jemaad weëde. ’t Biela is binne nog ummer an d’r tillefóng. D’r Kep waad jedóldieg. Heë vingt ins aa tse fleute. Da zinge. “Weë jeuch hat…” Alderdäuvel zingt e durchee, “Oavezie, óngerzie. Óp de bloare zitse.”

Ejentlieg hoft e dat ’t Biela ’t huet en flotter eroes kunt. Mar dat bliet oes. Noen verzukt e ’t mit klatsje. Óp de moas. Óch nit. Sjtil-ewèg jeet e an vlókke dinke. Ieëtsj róffe. “Biela!”

Da jet heller.“Biela!” Ummer heller. ’t Biela kunt durch de kucheduur. Mit de tsiedónk, ’t ‘Noabersjefje’, i jen heng. “Woa bliets te? Weë woar doa an d’r tillefóng?” ’t Biela zeët nuuks. Het wiest noa de tsiedónk. “Doe wils doch nit zage dat ’t ‘Noabersjefje’ jebeld hat?”

“Nè, mar waal ing vrauw die jet d’rmit tse maache hat.”

“Wiezoeë?”

Het vauwt de tsiedónk óp. “Kiek ins wat hei sjteet.”

“Wat da?”

“Dat móts doe doch zicher wisse. Doe bis ja zelver bij ’t Noabersjefje.”

“Doe doch óch.”

“Joa, mar de janse tsiedónk leës iech ummer wen vier ze hei in de brivvebus krient.”

“En noen da?”

Het wiest noa ing annóngs. “Doa wits doe besjtimd mieë va.” ’t Biela holt deep oam. “Postduif, knappe doffer zoekt duivin om de vleugels mee uit te slaan. Samen nestje bouwen niet uitgesloten. Brieven onder nummer naar redactie onder vermelding van: roekoekoe.” “Inlichtingen voor het plaatsen van een advertentie via het bekende tel.nummer.”

Het kiekt d’r Kep mit jroeëse oge aa. “Dat kan mar van inne zieë. En dat bis doe. D’r Sjaak zetst zoeëjet nit va ziechzelver in de tsiedónk.” D’r Kep zeët nog ummer nuuks. “Iech nem d’r tillefóng nit mieë óp. Lek doe ’t die vrauwlu mar oes, dat ’t flauwekul is. En zaan d’rbij dat ‘t va diech is.”

‘t Biela drieënt ziech um. Duit d’r Kep an zie en sjnapt ziech de matrats. “Vanaaf noen leuft hei mar inne vuuróp. Dat bin iech. Kom, eri.” Mit jroeëse sjritte jeet ’t eri. D’r Kep kan ‘m kóm bijhaode. Óch óp de trap. In inne karjeer durch de drieën. Heë hilt ziech an de matrats vas. De letste tritte roetsjt e óp d’r boech eróp. ’t Biela wurpt de matrats óp ’t bed. D’r Kep sjnapt noa oam. D’r sjwees sjteet ‘m óp de sjtier. “Wie is ’t noen mit kop en vus?”

’t Biela kiekt ‘m ins aa.

“Samen een nestje bouwen.”

Ze laache ziech aa. Het jeet noa ’t badetsimmer en kunt tseruk mit inne handdóch. Veëgt ‘m d’r sjwees aaf.

“Doe liechs wal e wasserbed.”

D’r Kep sjud ins mit d’r kop.

“Doe knappe doffer!”

De nieëkste kier jeet ‘t wieër.

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Word nu abonnee en lees al onze Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Ruim 110.000 tevreden lezers gingen je al voor.

Bekijk de actie-abonnementen