voetnoot

Was het nog maar 1987, toen voetballers nog in alle stilte scheidden

Was het nog maar 1987, toen voetballers nog in alle stilte scheidden

Afbeelding: De Limburger

Lieke Martens mocht afgelopen week voor MTVCribs haar Amsterdamse penthouse showen. Het was ongeveer zo groot als de garage van de gemiddelde Amerikaanse rapper en het filmpje werd om de haverklap onderbroken omdat er een puisterige DHL-bezorger voor de deur stond met schoonheidsproducten voor de voetbaldiva.

Maar het was fijn te zien dat Liekes partner Benjamin van Leer nog leefde, want de keeper heb ik na zijn fabuleuze Roda-tijd nauwelijks meer in actie gezien. Het schijnt dat hij tegenwoordig op De Toekomst alleen nog rollertjes van Sjaak Swart mag oprapen. Onze eigen Lieke uit Nieuw Bergen bij MTV, ik weet, het is de nieuwe tijd maar ik moet ik er nog altijd aan wennen dat voetballers en voetbalsters tegenwoordig alom aanwezige showbizz-sterren zijn. Vroeger trof je voetballers alleen aan op de sportpagina’s van je krant en in VI, verder nergens. De eerste voetballer die het Achtuurjournaal haalde, was Ruud Gullit toen hij in 1987 naar AC Milan ging voor het in die tijd astronomische bedrag van 7,7 miljoen euro. Nieuwslezeres Elleke van Doorn belde Ruud zelfs live in de uitzending om hem daarover aan de tand te voelen. Verder haalden voetballers nooit het échte nieuws, en zeker niet met een scheiding. Want dan had je met de jarenzeventig-generatie iedere avond wel Het Journaal kunnen vullen. Bij de mannen van ’74 telde je pas mee vanaf een scheiding of twee. Nu is een eerste scheiding al genoeg voor De Telegraaf om de voorpagina mee te vullen. Op een manier waarop alleen ‘de krant van wakker Nederland’ dat kan. Dus met een scheur door de levensgrote foto van Dirk en zijn aanstaande ex Gertrude omdat de redactie kennelijk denkt dat hun lezertjes anders niet snappen dat het om een scheiding gaat.

Gek hoe dat bij mij werkt, in principe gun ik iedereen zijn scheiding. Leven en laten leven. Maar nu het om Dirk Kuijt gaat, komt het toch hard aan. Omdat ik zo naïef was te denken dat de Katwijker de laatste der Mohikanen was. Puur, eerlijk en trouw als een blindengeleidehond . Als je Kuijt hoort praten, denk je dat hij geprogrammeerd is door een jarenvijftig-predikant uit Nunspeet. Altijd brave koorknaap dingen zeggen met de nadruk op gemeenschapszin. Johan Derksen ergerde zich er wild aan, maar ik vond het altijd wel grappig. Tussen de in de mixed zone nors doorlopende Dr.Dre-koptelefoonvoetballers, nam Dirk voor iedere verslaggever alle tijd en kreeg je een speech die inderdaad wel wat weg had van de preek die je als kind kreeg op zondagschool. Dirk was de Gert-Jan Segers van zijn voetbalgeneratie, een man met een Bijbels vertrouwen in de mensheid en in eeuwigdurend huwelijksgeluk. Niet dus. Zelfs het duizenddingendoekje van Oranje is niet de heilige die ik in hem wilde zien, maar net als u en ik een man van vlees en bloed. Alsof ik weer zeven jaar ben en hoor dat Sinterklaas niet bestaat.

Was het nog maar 1987, toen voetballers nog in alle stilte scheidden en Elleke van Doorn in het Achtuurjournaal alleen belde als ze een burgermansfortuin opbrachten.

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen