Impassant

‘Van strijd voor vrijheid en rechtvaardigheid naar dictatuur van de correcte mening: een hellend vlak’

Print
‘Van strijd voor vrijheid en rechtvaardigheid naar dictatuur van de correcte mening: een hellend vlak’

Afbeelding: De Limburger

Maastricht / Itteren -

COLUMN - Black Lives Matter. Vorige week schreef ik die leuze met grote aarzeling over. Dat zwarte levens ertoe doen, is zó logisch. Zo’n wagenwijde deur trap je toch niet in? Toch staat deze deur niet bij iedereen open. Je uitspreken vóór BLM, als persoon zonder kleur, is voor sommigen ‘blank verraad’. Gevoelens van witte superioriteit bijna uitgestorven? Was het maar waar.

Maar over het algemeen was de wereld hartverwarmend eensgezind over de schande van George Floyds verstikkingsdood. We zijn inmiddels een week verder. De stemming is deels omgeslagen. Bij ons deed de toespraak van Akwasi veel kwaad. Hij zou Zwarte Piet - zoon van ‘een hoerenmoeder’, wist u dat? - persoonlijk voor zijn kop trappen. Akwasi: „Ik heb dat als woordkunstenaar gezegd.” Kom. Je spreekt een Dam vol demonstranten niet toe als dichter. De rapper sprak als politiek activist.

Protest tegen racistisch geweld slaat dood als de identiteitspolitiek de boventoon gaat voeren. Voorlopig dieptepunt: het pleidooi om Oboema, de ‘witte neger’ uit Jiskefet, te verbieden. Van strijd voor vrijheid en rechtvaardigheid naar dictatuur van de correcte mening: een hellend vlak. De geschiedenis geeft daarvan veel voorbeelden. Neem het neerhalen van beelden – waar houdt dat op? Moet de Perroen kantelen omdat er een fallussymbool in wordt gezien? Is ‘t Mooswief een lustobject? De Mestreechter Geis kwetsend frivool? Waar is het eind?

Natuurlijk zijn er standbeelden die weg moeten. Die van Leopold II, bijvoorbeeld, de gruwelkoning die miljoenen Congolezen over de kling joeg. En dan presteert zijn nazaat prins Laurent het om die massamoord te ‘nuanceren’! Ben ik blij dat Maastricht tijdens de Belgische afscheiding (1830-1839) bij Nederland is gebleven!

Dat brengt ons bij Bernard Dibbets, de luitenant-generaal die heeft verhinderd dat de Maastrichtenaren zich bij opstandige zuiderlingen hebben gevoegd, wat we zo graag wilden - wordt althans beweerd. Dibbets hebben we leren haten. Zijn graf stond niet voor niets op het terrein van de Tapijnkazerne. Daar was een hoog hek omheen. Anders hadden wij Sjengen die tombe allang bestormd en de knoken van die Hollander aan de honden gevoerd. Maar ziet: de soldaten zijn weg uit de Tapijn en de tombe staat naakt en onbeschermd op het nieuwe universiteitscomplex. Er is echter niemand die aan Dibbets’ tombe staat te rukken. Maar goed ook.

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen