Oetgesjtreke

‘Bij het doorgeven van de drankjes en de baksels van de barbecue werd het moeilijk om alle regels in stand te houden’

Print
‘Bij het doorgeven van de drankjes en de baksels van de barbecue werd het moeilijk om alle regels in stand te houden’

Afbeelding: De Limburger

COLUMN - Op anderhalve meter van elkaar hielden we afgelopen weekend een soort van familiereünie ergens aan het IJsselmeer. Dat was weer eens nodig na een lange periode van elkaar niet zien. Door het schrappen van onze buitenlandse vakantie maakten we er daarom maar gelijk een weekendje weg van. Heerlijk weer, klein gezelschap, dus kon het, vonden we.

Natuurlijk hielden we ons zoveel als mogelijk, waar het ook maar kon, aan de coronaregels. Niet te spastisch, dus was er na elkaar maanden niet gezien te hebben toch een knuffel zonder mondkapje bij aankomst. De tuin was groot genoeg om vervolgens een eindje van elkaar te zitten en dus deden we dat ook maar netjes. Bij het doorgeven van de drankjes en de baksels van de barbecue werd het moeilijk om alle regels in stand te houden en dus werd ook in dat opzicht wel een oogje dicht geknepen. (Eerlijkheid gebied te zeggen dat we door de gezelligheid en dorst, daardoor veel met één dicht oog zaten, maar dat terzijde.)

We hadden in eerste instantie een terrasbezoek gepland, maar waren onafhankelijk van elkaar tot het besluit gekomen dat elkaar zien meer waarde had dan een geboekt, afstandelijk horecabezoek. En zo raakten we bijgepraat over ieders persoonlijke perikelen en stand van zaken voor wat betreft de kinderen, ging de vlam in de vuurkorf, werd het laat en probeerden we de overlast tot een minimum te beperken. Gediscussieerd werd er ook flink. Over coronamaatregelen en de zin en onzin daarvan, over het feit of black life matters of ieder ander life ook, over zwarte of andere pieten en natuurlijk over politiek. In Nederland, in de Verenigde Staten, in Europa.

Tussendoor even een wandelingetje door het park, slechts met z’n drieën, zodat er genoeg afstand was om eventuele handhavers niet aan het twijfelen te brengen. Als je niet beter zou weten zou je denken dat er niets aan de hand was. Tevreden stelden we vast dat het ons in onze directe omgeving niet getroffen heeft en beseffen we dat we daardoor goed kletsen hebben. Toch vragen we ons al wandelend en vervolgens al borrelend wel af of het nodig is om een wet op te stellen die nu al door niemand gepruimd wordt en die onnodige dwangmaatregelen gaat opleggen aan mensen, die zelf na kunnen denken.

Terwijl we naar binnen vluchten voor de dikke druppels als voorbode van een naderend onweer komen we, letterlijk wat korter bij elkaar, tot de conclusie dat we ons wel zullen redden en dat we zelf wel weten wat goed voor ons is. Daar proosten we op. Over twee weken bellen we elkaar. Misschien denken we er dan anders over.