Mijnstreek

‘Een draak van een column. Wellicht is de redactie van deze krant bereid een schaap te offeren’

Print
‘Een draak van een column. Wellicht is de redactie van deze krant bereid een schaap te offeren’

Afbeelding: De Limburger

Schinveld / Kerkrade / Eygelshoven -

COLUMN - Parkstad is een drakendoder rijker. Een nieuwe Joris is verschenen. Enkelen van u zien nu het beeld van een groen geschubd wezen. Anderen denken aan die oud tante uit de Haarlem die met haar venijnig taalgebruik zoveel vuur spuwde dat velen het stoom uit de oren kwam.

De bewuste draak van deze week kwam uit Schinveld. Daar heb ik ook familie hoor ik u denken. Deze draak is geen mens. Niet eens een dier, maar een gebouw. Het oude bankgebouw in Schinveld werd jarenlang een draak van een gebouw genoemd. Waar men in bankgebouwen normaliter wolvensoorten zou verwachten, koos men voor de bijnaam ‘draak’. Woningstichting Voerendaal die het gebouw na jaren eindelijk sloopte, noemt zich met veel symboliek ‘de drakendoder’. Zij brachten de grijze kolos op de knieën. De drakendoders. Nu mag men een gegeven paard nooit in de bek kijken, maar de term drakendoder is wellicht wat stevig aangezet. Het heeft een tijd geduurd voordat men actie kon ondernemen.

De legende van Sint Joris leert dat er een draak in het moeras woonde die in ruil voor offer van twee schapen de bevolking met rust zou laten. Toen de schapen op waren eiste de draak elke dag het offeren van een maagd. Is er een parallel met de Schinveldse parabel? De draak deed inderdaad pijn aan de ogen. Schapen zijn er echter genoeg in de Parkstad. We hebben eerder tekort aan weiland. Maar waar vind je tegenwoordig nog een maagd? Slopen is dan inderdaad de verstandigste optie.

Woningstichting Voerendaal verdient lof met de drakendoder parallel. Origineel en totaal uit het verband. Leuk dus. Met de Parkstedelijke vastgoedprojecten is een halve GaiaZoo te vullen. Hoeveel beren staan er inmiddels op een nog aan te leggen leisure lane?

Als het gaat om samenwerking rondom het gemeentelijke oppervlaktewater geldt het spreekwoord; als het kalf verdronken is dempt men het zwembad. Rondom het Kerkraadse Center Court gaat men inmiddels als olifanten door de porseleinkast. Center Court doet steeds meer haar naam eer aan en begint op een echte arena te lijken waar men de leeuwen los laat. In het kader van de vitaliteit een prima idee. De gladiatoren die het concept ontwikkelden moeten een goede conditie hebben de bloeddorstige leeuwen voor te blijven. Elders kijkt een gemeenteraad even de andere kant uit en de muizen dansen op tafel.

Natuurlijk moeten we niet op elke slak zout leggen en niet teveel mierenneuken. Een draak van een column. Wellicht is de redactie van deze krant bereid een schaap te offeren.

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Word nu abonnee en lees al onze Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Ruim 110.000 tevreden lezers gingen je al voor.

Bekijk de actie-abonnementen