Portsiejoeën Plat

Jinne prul (74): Triepele teëje de molmuus

Print
Jinne prul (74): Triepele teëje de molmuus

Honder in d’r jaad. Afbeelding: ING Image

Kerkrade / Eygelshoven -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

D’r Kep is in d’r sjtal am jang. Heë hat jraad inne nuie zak voor jehold vuur de honder. In ’t dere-jesjef hat e ins road jevroagd. ’t Probleem van de molmuus. Ing val um ze tse vange hant ze nit.

“Verzuk ’t ins mit de honder”, zaat d’r man van ’t jesjef. “Los ze ins tusje de plantse lofe. Dat triepele van de honder doa kan inne mol nit teëje. Da maat deë ziech voet.”

Dat ziet d’r Kep nit zitse. De honder durch d’r jaad sjpatsere. Zicher de kuuchens. Die is e angesj zoeë kwiet. D’r Kep kratst ziech ins óp d’r kop.

“Iech jon ins mit ’t Biela kalle.” Heë jeet eri.

“Móts te ins hure. In ’t dere-jesjef meent me, dat die molmuus nit teëje triepele kanne.”

“Triepele? Wie meens te?”

“Iech zouw ’t ins verzukke mit de honder durch d’r jaad tse losse sjpatsere. Da maache de molmuus ziech voet. Die weëde jek van dat jetriepels óp de eëd.”

“Dat kan iech miech doch nit vuursjtelle. En doabij, meens te die dere blieve hei in d’r jaad? Die junt ónger de hek durch.”

“Jenauw, dat daat iech óch. Doarum han iech inne vuursjlaag.”

’t Biela trukt al e bedinklieg jezich. Wen d’r Kep zeët, dat e jet bedaad hat, da mós ’t vuurzichtieg weëde. “En dat is?”

“Wen de honder nit durch d’r jaad sjpatsere kanne, weë da waal?”

“Doe meens besjtimd d’r Sjaak.”

“Nè dem va ze leëve nit. Dat deë mar bij d’r noaberman in d’r jaad bliet.”

“A wem dinks doe da?”

Heë wiest noa ’t Biela en ziechzelver. “Vier tswai.”

“Hauw iech ’t miech nit jedaad. Doa kunt ’t werm. Jroeëze ónzin! Kans te diech noe vuursjtelle, dat vier wie haofjekke durch d’r jaad triepele?”

“Biela, ’t is vuur d’r jouwe tswek. Sjtraks hant vier jing boeëne, moere, eëpel, eëtse en radies-jer.”

“Joa huur mar óp. Iech wees wat-s te allenäu in d’r jaad has. Kom los mar joa, iech jon mit.”

Ze lofe eroes. In d’r sjtal pakt heë de sjup. “Wat móts te hei mit?”

“Kiek, wens doe hinge durch d’r jaad triepels en ’t is woar wat deë man van ’t dere-jesjef zeët, da dinke de molmuus: ‘Wat hure vier doa? Dat mósse sjun vus-jer zieë. Kom vier junt ins kieke.’ En da kunt mieng sjup. Sjnaaf, ze vleie durch de loeët.”

“Wen iech ’t jód bejrèfe han, mós iech hei alling durch d’r jaad triepele?”

“Joa kiek zoeë.”

Wie ing ballerina triepelt d’r Kep e paar sjritte. “Doe dinks doch nit dat iech ónger miech alling hei tusje die plantse i jon danse? Wat meens te, wen dat inne ziet?”

“Deë zeët besjtimd, ’t Biela is in de boeëne.”

“Hei is mar inne in de boeëne en dat bis doe.”

“Nè, iech versjtèch miech bij de hek en zets miech óp de hoeke. Went e deer ziech lieët zieë, bin iech tsefort d’rbij.”

“Joa versjtèch doe diech mar. Iech bin d’r jekke uul dem me ziet.”

“Wens te diech buks, ziet diech jinne.”

“Óch dat nog. Mieng erm jelenker.”

“Kom, hei tusje de boeëne en de eëpel. Doa is plaatsj jenóg um tse triepele oane dats te nog urjens óp treëns. Waad iech don ’t vuur.”

D’r Kep zetst jebukd e paar sjritte. ’t Biela laacht ins. ‘’Dat liecht óp inne Indiane-dans.” Heë drieënt ziech werm um. “Noe doe. Iech zal d’rbij fleute. Besjtimd jeet ’t da jet jemekkeliejer.”

“Kep los ’t zieë. Angesj huet ’t nog inne.”

’t Biela bukt ziech. D’r Kep zetst ziech bij de hek óp de hoeke. Bij d’r ieëtsjte sjrit van ’t Biela, vingt e aa tse fleute. Het bliet sjtoa. “Wat bis te noen an ‘t fleute?”

“D’r Snjeewalser. Dat leuft ziech jemekkeliejer.”

“D’r Sjneewalser? Midde in d’r zommer?”

“Nit ezoeë hel Biela. Dierek huet diech inne.”

“Hat ’t jesjneid bij uuch?” De sjtim van d’r noaberman klinkt uvver de hek. D’r Kep sjtelt ziech reët.

“Wie kuns te doabij?”

“Iech huur diech d’r Sjneewalser fleute en diech fluustere.”

“Doa wase de plantse besser va.”

“Ao, doe bis inne eëpel-fluusterer? ”

Noen kunt ’t Biela reët. “Iech bin jinne eëpel Hain. Bij dat sjun weer walse vier jet durch d’r jaad.”

Heë laacht ins hel. “Iech zouw mar vuurzichtieg zieë. Dierek kunt d’r Sjaak i miene jaad kieke of e jet an d’r mol kan doeë.”

’t Woad Sjaak is vuur d’r Kep jenóg um jet tse óngernumme. “Kom Biela, vier junt eri. Danse vier doa wieër.”

Ónger hön tswai lofe ze ’t jadepad eraaf. D’r noaberman kiekt ze noa. “Iech zal d’r Radetzki-marsj fleute, da jeet ’t flotter.” Heë vingt aa tse fleute. Bij de kucheduur drieënt d’r Kep ziech um. “Jód Hain en vuur d’r Sjaak fleuts te mar, Alte kammerade.”

De nieëkste kier jeet ’t wieër.

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen