Van nul tot nu

De sacramentsprocessie in Mechelen

Print
De sacramentsprocessie in Mechelen

De harmonie trekt voorbij tijdens de ‘groeëte brónk’ van 24 juni 1923. Afbeelding: archief Heemkundevereniging Mechelen

Mechelen -

Geet de brónk oet? Dat is de vraag die op een processiezondag ’s morgens bij iedereen op de lippen ligt. Er heerst dan altijd een opgewonden spanning. Zijn er genoeg vaandeldragers? Hangt er geen onweer in de lucht? Komen de bloementapijten op tijd klaar? Waaien de kaarsen niet uit? Kortom: processiezondag is een van de hoogtepunten in het kerkelijk jaar. Temeer omdat er meestal dan ook kermis is in het dorp.

De donderdag volgend op het hoogfeest van de Heilige Drie-eenheid (de zondag na Pinksteren) viert de Kerk het hoogfeest van het Heilig Lichaam en Bloed van de Heer. Deze dag wordt ook wel Sacramentsdag genoemd. De belangrijkste processie, de sacramentsprocessie, trekt op deze dag uit. Hierbij wordt het Allerheiligste Sacrament, in een monstrans gedragen door de priester onder een mooi baldakijn, rondgedragen door de straten.

Brónk

Aan deze processie of brónk neemt vrijwel de hele gemeenschap deel: muziekkorpsen en koren, verenigingen en schoolkinderen, misdienaars en kerkbestuur. Triomfbogen verrijzen, straten worden versierd met bloementapijten en processievaantjes en de mooiste vaandels – en soms ook beelden – uit de kerk worden meegedragen.

Vaandels

In de kerkbestuursnotulen van 9 april 1885 lezen we dat ‘de nieuwe kerkfahn voor onze processie van dit jaar zal aangekocht worden’. Deze vaandels zijn ware kunstwerken: prachtig borduurwerk op zijden stoffen. De vaandeldrager moet stevige spierballen hebben, want zo’n vaandel is loodzwaar. Hij ontving daarom vroeger ook ‘draaggeld’ voor het lopen in de processie (dat kon later op de kermis goed van pas komen!).

Kling en groeëte brónk

In Mechelen trok de kling brónk en de groeëte’ brónk uit. De kling met Sacramentsdag en de groeëte rond 24 juni, het feest van Johannes de Doper de patroonheilige van de kerk. De afstanden waren behoorlijk: via de Eperweg, Hurpesch en de Helle weer naar Mechelen, of tot boven op Hilleshagen en terug. Er is een tijd geweest dat de brónk naar het kasteel te Wittem ging. Dit had te maken met een overeenkomst tussen de bewoners Merckelbach en de kerk van Mechelen. Later werd de brónk ontvangen in de kloostertuin van de paters Redemptoristen te Wittem. Aangezien er nog geen geasfalteerde wegen waren, zijn op processiezondag heel wat schoenen versleten.

Rustaltaar

Tijdens zo’n brónkweg wordt met tussenpozen halt gehouden bij een rustaltaar. Daar wordt het Tantum Ergo gezongen en de zegen met het Allerheiligste gegeven. Vroeger werden er tijdens de zegen ‘kameren geschoten’, nu vuurt de schutterij saluutschoten af.

De brónk geet neet oet dit jaor! Niet vanwege slecht weer of bij gebrek aan vaandeldragers, maar omdat het coronavirus ons parten speelt.

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen voor nog geen 1,50 per week.

Bekijk de aanbieding →