Ivo’s Formule 1-blog: ‘Leven in de bubbel’

Print
Ivo’s Formule 1-blog: ‘Leven in de bubbel’

Afbeelding: De Limburger

BLOG - Dit medium, De Limburger derhalve, staat er sinds mensenheugenis om bekend dat het de Limburgse sportcoryfeeën op de voet volgt om onze lezers en volgers zo oprecht en goed mogelijk te informeren. Logisch dat we in maart in Melbourne waren om van nabij getuige te zijn van de Formule 1-seizoenstart en de prestaties van Max Verstappen.

Bij aankomst op de luchthaven in Melbourne kon ik niet bevroeden dat de Formule 1 een paar dagen later ingrijpend zou veranderen voor al die honderden volgers van de media. Het coronavirus greep razendsnel om zich heen en liet ook de Formule 1 niet ongemoeid. De gevolgen waren desastreus: kort voor de eerste vrije training werd de Grand Prix geannuleerd. De wereld stond op zijn kop en uiteindelijk mocht ik blij zijn nog met de oorspronkelijk geplande vluchten te kunnen terugkeren naar huis.

De sport, en dus ook de Formule 1, lag op zijn gat. Maar begin juli was de Formule 1 de eerste mondiale sport die de draad weer oppakte. Op het asfalt – en daar gaar het uiteindelijk om – veranderde weinig tot niets. Daar probeert Max Verstappen als vanouds met het mes tussen de tanden een einde te maken aan het tijdperk Lewis Hamilton. Het circus eromheen echter is totaal veranderd. Om verspreiding van het corona-virus zo veel mogelijk in te perken, zijn toeschouwers en gasten niet welkom en is ook het aantal mediavertegenwoordigers zeer beperkt.

Veranderde werkwijze

Wat de schrijvende pers aangaat, ligt het gemiddeld aantal journalisten dat een Grand Prix bezoekt zo rond de 500 à 600. Dat zijn er nu pakweg 30, simpelweg omdat de organiserende bond FIA er vanwege de coronamaatregelen niet meer toestaat. De Limburger is vanaf dit weekend ook weer van de partij en wordt zo getuige van een compleet veranderde werkwijze.

Het begint met een trits aan administratieve zaken. Een veertigtal A4-tjes, met alle rechten maar vooral plichten, moet ondertekend worden. Vervolgens dient er vooraf al een coronatest plaats te vinden, maximaal 72 uur voor aankomst op het circuit. De in Nederland gebruikelijke GGD-test volstaat niet, want er moet een Engelstalige verklaring bij. Dat kan alleen bij gespecialiseerde testcentra, maar er hangt dan tevens een behoorlijk prijskaartje (150 euro) aan vast.

Het is de eerste van zeven coronatest in twintig dagen die ik moet ondergaan om de Grands Prix van België, Italië (Monza) en Toscane (Mugello) in drie opeenvolgende weken te mogen bijwonen. Daarvoor zijn op de circuits aparte covid-19-testcentra ingericht, waar iedereen (van coureurs tot opruimploegen) getest kunnen - nee, moeten - worden. Donderdagochtend mocht ik plaatsnemen en zondag, een paar uur voor de start van de race, wordt er opnieuw met een staafje in de keel en de neus gewroet.

Negatieve test

Zolang de test negatief is, ben je welkom in je eigen Formule 1-bubbel. Er zijn tal van bubbels, allemaal met de nodige restricties. Bij aankomst op het circuit wordt je lichaamstemperatuur gemeten. Een beetje verhoging betekent rechtsomkeer maken. Vanaf dat moment geldt ook mondkapjesplicht. Alleen op je eigen bureaustoel in het akelig lege perscentrum mag het kapje af. Wie zich van zijn stoel verheft heeft alle controlerende ogen op zich gericht: mondkapje opdoen.

Het hoort erbij, maar daar houden de beperkingen niet op. De bewegingsvrijheid is nagenoeg nihil. Ok, een stukje langs de baan, dat kan. Maar de paddock, het domein van coureurs, teambazen, monteurs en alle andere teamleden, is verboden terrein. Netwerken, een praatje maken, het is er allemaal niet bij. Interviews vinden plaats via Zoom Call of Teams. Onpersoonlijk achter de laptop, vijftig meter van elkaar af, ieder in zijn eigen bubbel.

Leuk? Nee, maar het moet even zo. Maar de hunkering naar een vaccin en het ‘oude normaal’ wordt met de dag groter.