Portsiejoeën Plat

Jinne prul (82): Jadetswerg

Print
Jinne prul (82): Jadetswerg

Inne jadetsweg vuur ‘t Biela en d’r Kep. Afbeelding: ING Image

Kerkrade / Eygelshoven -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

D’r jrungs-jaad weëd ummer leëjer. Jet kuel en breedloof sjtunt nog dri. D’r herfs tseecht ziech. D’r Kep hat de honder jevoord en jet aier jeraafd. ’t Mengelsje mit de aier zetst heë óp de aarieët.

“Biela, de hondervutjer hant jód jewirkd.”

’t Biela laacht ins. Het knieft ziech de naas tsouw.

“Dat meen iech nit.” Heë wiest óp ’t mengelsje. “De aier, meen iech.”

“Ao iech daat dat-s te ze wools noadoeë.”

“Mit aier legke?”

“Went-s te kuets, zouws te dat óch nog doeë.”

“Los dat de honder doeë. Die haode zoeë werk jenóg. Óch vuur d’r winkter.”

“En doe da? Wie is ’t mit die werk? D’r jrungs-jaad is bauw leëg.”

“Joa ’t ziet ordentlieg kaal oes. Iech dink dat iech nog jet dri zets.”

“Wat da?”

“D’r Hain va hei neëver hat miech óp e iedee braad. Deë jeet jadetswerje bij ziech hingenum in d’r jaad zetse. Da has te winniegstens alle joarestsiete jet kluur dri.”

“Ao joa, e jód iedee. Woa hat e die krèje?”

“Iech zal ‘m ins vroage.”

Heë jeet eroes en kiekt uvver de hek.

“Hain”, ruft e. “Bis te doa?

Vanoes d’r sjtal kriet e antwoad.

“Joa, Kep. Wat is?”

“Doe has inne jadetswerg in d’r jaad sjtoa. Woa has te dem krèje?”

“In ‘t nui jade-tsentroem. Doa hant ze alderdäuvel vuur in d’r jaad!”

“An inne däuvel han iech evver nit jedaad, da krien iech zicher sjtriet mit mieng vrauw. Evver e jadetswergs-je um tse bejinne bringt jet leëve in d’r jaad. Da ziet ‘t doa óch nit ezoeë leëg oes.”

“Doe kans mit miech mitjoa. Iech weul nog jet d’rbij jelde.”

“Priema, Hain. Iech zaan ’t Biela besjeed.”

“Wienieë jees te?”

“Wat miech betruft kanne vier noen joa.” D’r Kep jeet eri.

“Biela, d’r Hain jeet noa ’t jadetsentroem. Iech kan mit. Has te óch zin um mit tse joa?”

“Ao joa. Da kan iech ’t nui jadetsentroem óch ins zieë.”

Zoeë junt ze mit. ’t Biela en d’r Kep zitse hinge in d’r auto. Ze hant e mónkkepje um. Óch d’r Hain. ’t Is e vieëdelsjtundsje vare. Zoeë vrug óp d’r mörje is ’t nog nit druk. ’t Is jód vuur ’t aafsjtandhaode. Mit ing kaar junt ze durch ’t jesjef. In inne ek sjtunt alle meuglieje fiejoere vuur in d’r jaad bijenee.

“Kiek Biela. Doa sjteet inne jadetswerg mit e zonnepaneel óppen ruk. Deë jieët lit en kan beweëje.”

“Dat wuer nog jet vuur diech, Kep. Bij sjleët weer zouw ’t rui-ieg zieë i jen hoes.”

D’r Hain zukt ziech inne tswerg oes mit inne visjhengel i jen heng.

“Dem kan iech bij d’r weier zetse.”

D’r Kep sjteet bij inne Sjmurf. Heë duit óp e knuupje. D’r Sjmurf vingt aa tse zinge.

“Hain, wuer dat nuuks vuur bij diech?”

“Joa Kep en da zetse vier diech d’r neëver als d’r Vader Abraham.

’t Biela sjteet mit inne Bambi i jen heng. “Dat ving iech evver sjun.”

D’r Kep wiest óp ’t prieskeëtje. “Has te jezieë wie duur. Achtsing euro!”

“Wievöal wils doe da oes-jeëve?”

“Hei sjteet jet. ‘Halve prijs’. Vunnef euro. Dat liet ziech doeë.”

“Wils te dem mitneëme? Dat sjarmienkel? Deë is versjaose.”

“Deë laacht waal jelui. Doa krien iech jouw zin va.”

“Zaag Kep. Doe móts wal jet ansjtendiejes in d’r jaad zetse”, zeët d’r Hain. “Jinne prul! Don noe mar nit ezoeë knauzetieg.”

’t Biela hat inne klinge tswerg i jen heng. Neëver ‘m sjteet inne Bambi.

“Kiek hei. Inne laachende tswerg vuur diech en d’r Bambi vuur miech.”

“Joa, dat is jet ansjtendiejes”, meent d’r Hain. “Doa kans te diech mit losse zieë.”

Vuurdat d’r Kep noa d’r pries kan kieke, hat ’t Biela ’t bild in de kaar jelaad. Bij de kassa is inne man vuur hön. Deë hat e jroes bild in de kaar. Óch inne jadetswerg. Ze kanne d’r pries hure.

“Tswai-enzessieg euro.” ’t Biela drieënt ziech um noa d’r Kep.

“Has te dat jehoeëd?”

“Dat zal wal. Dat is inne vrauwluuts-tswerg.”

“Wat hat dat d’rmit tse maache?”

“Dat jeet noa jewieët. Die zunt sjwoarder.”

D’r Hain en d’r Kep jeëve ziech e pitsjoog. ‘t Biela deet ziech ’t mónkkepje vuur. “Hei kan iech nit vuur laache.”

’t Huet waal nog wie d’r Kep zeët: “Joa Hain. Die zunt ’t jewieët i jood weëd. Dat mósse vier ekstemere.” Deë letste zats maat bij ’t Biela werm jet jód.

En óch bij d’r Jadetswerg ócherm. Deë mós ziech in de kómmende tsiet nog wal jet breuzel jon aahure.

De nieëkste kier jeet ’t wieër.

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen voor nog geen 1,50 per week.

Bekijk de aanbieding →