Man wil 150.000 euro van theater omdat hij van een trapje viel

Print
Man wil 150.000 euro van theater omdat hij van een trapje viel

Afbeelding: ED/DCI Media

Raadsheren van het gerechtshof blinken niet vaak uit in klare taal. Maar mr. W. van Rijkom was donderdagochtend niet mis te verstaan. “Heren. Schei hier toch mee uit”, verzuchtte hij en stuurde drie partijen de gang op voor ‘een goeie kop koffie’.

Die hielp maar ten dele. Een Eindhovenaar gaat zich nu beraden of hij veertig mille schadevergoeding accepteert, in een eis van anderhalve ton tegen het Bergeijkse theater De Kattendans, waar hij in 2013 over een traptrede struikelde.

Losse traptree

Jan van Hapert (61) bleef als ex-techneut van de Kattendans langskomen bij het theater. Zo ook op de gewraakte dag in juni, toen hij binnenliep bij de generale repetitie van een schoolmusical. De onderste helft van de tribune van de Kattendans kan ingeschoven worden en er is een losse tree nodig om hem te verbinden met het bovenste deel. Van Hapert liep de tribune op en af en struikelde volgens hem omdat die losse tree niet goed vast zat. Een spier van zijn been scheurde los.

Jaren later wilde hij opeens een schadevergoeding. De Kattendans wees die eerst af, de tree zat gewoon vast, en schoof hem later door naar de gemeente, eigenaar van het gebouw. De rechter gaf Van Hapert gelijk, en De Kattendans moest betalen.

Die ging in hoger beroep. Nog steeds vindt ze dat er niks mis was met de tree. Personeel had echter net daarvoor gemeld dat de tree versleten was. Het onderhoudsbedrijf heeft toen van alles gedaan, maar het is niet duidelijk wat. Duidelijker was de opmerking dat Van Hapert er niks te zoeken had. Er werd geoefend, de zaal zelf was niet in gebruik en het licht daar was uit. Eigen schuld.

WAO

Het grootste probleem zit in de claim zelf. Van Hapert wil, naast medische kosten, 25 mille smartengeld en ruim een ton verloren loon. Maar hij liep al in de WAO, en zijn baan bij Het Klooster zou die maand ophouden. Raadsheer Van Rijkom zei dat ‘die 25 mille gaat het zeker niet worden’ en vroeg zich hardop af of Van Hapert nog wel een volgende baan had kunnen krijgen.

Dat gaan uitzoeken zal zeker twee jaar kosten, en veel geld. Vandaar zijn verzuchting: houd er mee op. Op de gang kreeg Van Hapert een aanbod van veertig mille van het theater, al moet de gemeente(raad) dat betalen want die geeft de subsidie. De advocaat van Van Hapert opperde het dubbele maar ook dat was ‘echt te veel’, verklapte de raadsheer.

Hij deed zelf een beroep op Van Hapert, naar eigen zeggen een ‘theaterman in hart en nieren’. Hij weet dus ook dat cultuur het hoofd nauwelijks boven water kan houden, en dat zijn gezondheid geen groot loon meer zou leveren. ‘Die veertig mille is zo gek nog niet”, aldus de raadsman. Van Hapert wilde het niet zomaar aannemen en krijgt twee weken om er over na te denken.