Portsiejoeën Plat

Jinne prul (84): Vinster wèsje

Print
Jinne prul (84): Vinster wèsje

Vinster wèsje. Afbeelding: ING Image

Kerkrade / Eygelshoven -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

’t Biela sjteet bij de vinster. Het kiekt eroes. Noa d’r jaad. Bekiekt ziech ins d’r jadetswerg. D’r Kep zitst an d’r dusj.

“Kep, doe has d’r jadetswerg sjun neerjezatsd. Alling, d’r Bambi zien iech nit. Kans te ‘m nit e bis-je drieëne?”

Oane jet tse zage jeet d’r Kep eroes. Heë drieënt d’r jadetswerg inne sjlaag. Kiekt ins noa de vinster. ’t Biela sjtikt inne doem óp. Heë jeet werm eri.

“Kans te d’r Bambi noen jód zieë?”

“Joa en d’r jadetswerg óch.”

“Wits te wie-tse dön nog besser kans zieë?”

Heë wiest noa de vinster.

“De vinstere ins wèsje. Da zies te ze jans kloar.”

“Miene leve man. Die zunt doch ring.”

“Mieng leef vrauw. Went ze nog ins jewèsje weëde, da zies te ’t versjil.”

“Iech ving ’t jód ezoeë. En wen-s doe ze ringer wils han, da jees doe ze mar wèsje.”

“Dat han iech nog noeëts jedoa.”

“Da kans te ’t noen liere. Pak diech d’r emmer oes d’r sjtal, d’r busjtel, aaftrekker en de ledder. Wasser dri en jet essieg.”

D’r Kep bekiekt ziech ’t Biela mit jroeëse oge. Heë wees nit wat e mós zage. Deet e ’t nit, da kan heë noeëts mieë jet druvver zage. Deet e ’t waal, da kunt heë dat dökser ant doeë. Lang tswiefelt e nit. Heë drieënt ziech um en jeet noa d’r sjtal.

Lieët d’r emmer vol lofe. ’t Biela kunt mit d’r essieg eroes. Sjud jet d’rva in ’t wasser. En jeet werm eri. D’r Kep zetst de ledder neer. Duit d’r busjtel in d’r emmer en wil d’rmit de ledder eróp joa. Da klinkt de sjtim van d’r Sjaak durch d’r jaad. Heë sjteet bij ’t pöats-je.

“Bis te jet bij ant verdene?”

D’r Kep sjrukt en dinkt: “Mós noen jraad dat aodwief langs kómme?”

Heë zetst inne sjrit noa hinge. Sjtuust doabij teëje d’r emmer en kriet inne kloetsj wasser uvver de sjong. D’r Sjaak vingt aa tse laache.

“Jees te puetje bade?”

’t Biela sjteet hinger de vinster. Hilt ing hank vuur d’r mónk. Verbergt d’r laach. D’r Kep hat ‘t wal durch, dat ‘t besser is um nuuks tse zage. D’r Sjaak bliet nog effe sjtoa en jeet da wieër. Umdat d’r Kep nuuks zeët, is vuur hem de sjpas flot d’rvanaaf. Mit nase vus jeet d’r Kep wieër mit wèsje. Lang broecht e nit. Went e veëdieg is, ruft e noa ’t Biela: “Kans te miech noen besser zieë?”

Het kunt eroes.

“Va diech zien iech mieë wie jenóg.”

“Han iech dat nit jód jedoa?”

“Ao joa Kep. Mar iech zien waal sjtrepe.”

“Woa da?”

“Hei zies te dat nit ezoeë, mar va binne waal.”

“Da kieke vier alling mar va dis zie durch de roet.”

’t Biela sjud ins mit d’r kop. Het pakt inne ringe handdóch oes de kuche. En veëgt d’rmit uvver de roet.

“Dat has te miech nit vertseld. Doe zaats nuuks van inne drueje dóch.”

“Nè, dat han iech nit jezaad. En óch nuuks va drueg zökke.”

Jraad óp dat moment kunt d’r Sjaak werm langs. D’r Kep leuft noa d’r jadetswerg. Heë deet jraad of ‘m nit ziet.

“De vinster en de sjong jewèsje”, zeët d’r Sjaak.

“Ao, bis doe nog ummer hei?”

“Nè, iech kom jraad aavare.”

“Ao, iech daat al. Deë hat ziech besjtimd versjtaoche um miech oes tse laache. Mar da hauwts te óch kanne zieë, wie jód iech dat jedoa han.”

“Joa, iech zien ‘t. ’t Biela is va vräud mit inne loemel an ’t winke.”

“Dat deet ’t um de vleie voet tse jage.”

“Vleie?”

“Joa vleie, die koame mit diech mit.”

D’r Sjaak jrielaacht ins. Heë wiest noa d’r jadetswerg.

“Jet nuits?”

“Nè, deë is van d’r noaberman. Iech han ‘m hei um oes tse probere. Mar ’t Biela vingt ‘m nit ezoeë sjun. Iech jon inne angere hoale. Va sjokkelaad.”

“Va sjokkelaad?”

“Dem zetst iech dizzen oavend in d’r jaad. Da ziet ’t Biela dem mörjevrug. Ing uberasjoeng.”

“Dat is evver sjun va diech.”

Heë sjtiegt werm óp d’r fiets en viert voet.

D’r Kep vrieft ziech i jen heng.

“Iech zal dem krieje. Bij d’r hoarsjniejer kan me paddesjteul en jadetswerje va zeef jelde. Doa jon iech inne hoale.”

’t Biela hat óngertusje d’r emmer leëgjesjód. De ledder zetst d’r Kep in d’r sjtal.

“Biela, iech jon nog effe noa d’r hoarsjniejer. Misjien is doa jinne. Da bin iech zoeë an de rij. Angesj kom iech noa heem.”

’t Doert óch nit lang ier e tseruk is. Heë kunt durch ’t pöats-je hingenum eri. D’r jadetswerg va zeef versjtikt e in d’r sjtal.

“Woar ’t druk? vroagt ’t Biela.

“Joa, doa zitse nog drei man. Iech jon mörje nog ins d’rhin.”

Tsevreie kiekt e eroes.

“Noen kan iech d’r jadetswerg en d’r Bambi jód zieë.”

’t Biela laacht ins.

“En iech kan diech óch jód zieë. Nog inne sjunne jadetswerg.”

“Joa Biela en oane sjtrepe!”

De nieëkste kier jeet ’t wieër!

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Word nu abonnee en lees al onze Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Ruim 110.000 tevreden lezers gingen je al voor.

Bekijk de actie-abonnementen