Portsiejoeën Plat

Jinne prul (85): Zeef

Print
Jinne prul (85): Zeef

D’r baad in de keël? Afbeelding: Loek van de Weijer

Kerkrade / Eygelshoven -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

“’t Weëd ummer vrujjer duuster.”

’t Biela sjuuft de jardienge tsouw. D’r Kep sjteet óp.

“Iech dink, dat iech miech effe d’r jas aadon.”

“Woarum dat?”

“’t Weëd nit alling vujjer duuster, mar óch frisjer.”

“Hei i hoes brent ’t lit en hant vier de haitsoeng aa.”

“Joa, mar iech mós effe eroes. ’t Naatshok van de honder tsouw maache. En…” Heë waad effe. “D’r jadetswerg ing jouw naatsrouw wunsje. En… natuurlieg diene Bambi.”

“Die hant doch rouw va ziechzelver.”

“Joa, va ziechzelver. Mar me wees nit weë allenäu dön i die rouw kan sjture.”

“Weë dinks doe noe deë dön i de naatsrouw sjture wil.”

“Ing moes Biela.”

“Haha, dinks te noe wirklieg dat ing moes an ózze jadetswerg en d’r Bambi knabbele kunt?”

“Joa, ’t jieët muus die dat dunt. Dat zunt ejentlieg jing muus. Ze lieche waal dróp. Jenauw wie muus kroefe ze uvver jen eëd. Biese e sjtuk droes en maache ziech voet.”

“Dan zouw iech, wen iech diech wuer mar ing moezeval d’rbij zetse.”

“Dat is nog nit ins ezoeë sjleët iedee. Ing moezeval. Da zitst deë mit de knäök dri.”

“Knäök?”

“Iech meen puet, Biela.”

D’r Kep deet ziech d’r jas aa en jeet eroes. In d’r sjtal kiekt e ieëtsj of doa nog ing moezeval sjteet. Mar noa de letste kier mit die moes i jen hoes, hat e jing nui jehold. Heë pakt d’r zefe jadetswerg. Leuft wieër d’r jaad eri. In d’r sjiemer kan e nog jraad jenóg jet zieë. Heë toesjt ‘m um. D’r jadetswerg mit d’r Bambi zetst heë noen in d’r sjtal. Da jeet e werm eri.

“Ing moezeval vong iech nit. Die han iech noa die ing moes hei i jen hoes voetjewórpe.”

“Ao joa Kep, sjwieg miech van dat deer hei i jen hoes.”

“Iech jon mörje ing nui jelde.”

“Dat broecht doch nit. ’t Is besjtimd werm inne jroeëse ónzin va diech. Ing moes die jadetswerje eest.”

“Dink draa Biela. I jiddere ónzin zitst zin! En jidderinne hat reët óp ziene ónzin!”

Ze kieke nog jet tillevies en junt da sjloffe. D’r nieëkste mörje kiekt d’r Kep vanoes de sjloftsimmervinster noa d’r jaad. Óp deë aafsjtand kan e evver nit zieë of jet mit d’r jadetswerg passeerd is. Vuur ’t èse jeet e al de honder vore. Dat deet e angesj ummer noa de mörjebótram. ’t Biela ziet ‘m durch de kucheduur joa.

“Wat jees te vrug eroes?”

“D’r jadetswerg en diene… Bambi”, fluustert e.

Mit jroeëse sjritte jeet e ’t jadepad eraaf. Ieëtsj hoft e jet tse zieë. Da dinkt e jet tse zieë. En da kan e wal juuche. Heë ziet ‘t. E sjtuks-je oes de mutsj van d’r tswerg. Zingend va sjpas voort e de honder. De aier holt e sjtrak wal. Flot pakt e d’r jadetswerg en leuft d’rmit noa d’r sjtal. Óngertusje jieët e aat óp de tsimmervinster. Of e ’t Biela nit ziet kieke. Flot toesjt e de tswerje um.

“Nuuks passeerd?”, vroagt ’t Biela, went e eri kunt.

“Ze hant jód jesjloffe, de honder. Óch die tswai, d’r jadetswerg en d’r Bambi. Ze zunt nog jans.”

“Da zouw iech zage, jing moezeval nuedieg.”

“Paas óp. ’t Jevoar loert uvveral. Biela, die moes wees besjtimd nog nit, dat vier inne tswerg in d’r jaad hant.”

“Wie wil die dat wisse?”

“Dat ruucht die.”

“Wiezoeë ruucht die dat?”

“Die ruucht zeef. Die bilder weëde jód jewèsje. En da broecht mar inne de zeef nit jód aafjesjpeuld tse han, has te ’t zitse. Tswerje-moes in d’r jaad.”

’t Biela zetst ziech an d’r dusj.

‘Kom èse. Tswerje-moes.”

“Wen iech dierek de aier jeraafd han, jon iech doch mar ing moezeval hoale.”

Went e de bótram óp hat en de kaffetas leëg is, jeet e mit ’t aiermengelsje noa d’r hondersjtal. De honder pikke in d’r drek. Ze hant de aier in ’t hok jelaad. Heë raaft ze óp. In de kuche zetst e ’t mengelsje óp d’r dusj. Jraad da huet e de brivvebus. Wie inne haas is e in d’r jank en maat de duur óp.

“Wat kan sjokkelaad lekker zieë!”

D’r Sjaak kiekt ‘m nit aa. Leuft durch. Mit inne jrielaach kunt e werm ’t tsimmer eri.

“Wat woar d’r Sjaak flot voet. Hauw e winnieg tsiet?”

“Heë zaat nit vöal.”

“Of moeët e nog vuur ’t tsiedunks-je óp wèg?”

“Iech zouw ’t nit wisse. Heë piepet jet.”

“Piepet?”

“Joa, ’t woar jraad alsof e d’r baad in de keël hauw. Dan zal e dem noen wal jesjoare han. Mit richtieje zeef.”

“D’r baad in de keël? Dat is jet vuur zengere.”

“Jenauw Biela, deë mós noen e sjtreufje neerder zinge”

“Iech wós jaars nit dat deë Sjaak inne zenger is”.

“Biela, deë wil doch uvveral mit de moel bij zieë, zoeëjaar bij inne jadetswerg.”

D’r Kep jrielaacht. “Mar doanoa hat e ziech doch sjun d’r monk kanne sjpeule!”

De nieëkste kier jeet ‘t wieër

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen voor nog geen 1,50 per week.

Bekijk de aanbieding →