Portsiejoeën Plat

Jinne prul (87): Elfde

Print
Jinne prul (87): Elfde

D’r elfde van d’r elfde. Afbeelding: Loek van de Weijer

Kerkrade / Eygelshoven -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

E paar moal is e d’r jaad eróp en eraaf jelofe. Noen kunt d’r Kep werm eri. Leuft rónk d’r dusj. Zetst ziech. Sjteet werm óp. Jeet noa de vinster. Kiekt ónger de jardieng er-oes. ’t Biela kunt oes de kuche.

“Wat ing ónrouw.”

D’r Kep sjwiegt. ’t Biela zeët ’t nog ins.

“Wat ing ónrouw. Durch d’r jaad an ’t broeze. In ’t tsimmer rónk d’r dusj. Wat is los mit diech?”

Heë kiekt nog ummer eroes.

“Wat bij miech los is? Alles.”

“Zeus mar jet vas bij miech.”

“Wat mós da vas zitse?”

“Biela, d’r november sjteet vuur de duur.”

“En? Wat hat dat tse zage?”

“Dat doanoa d’r detsember kunt. Noen jód?”

“Kep noen ziech ins ruiieg. Vertsel ins in alle rouw wat-s te óp de leëver has.”

D’r Kep drieënt ziech um.

“Wat hat d’r november tse zage?”

’t Biela trukt de sjouwere óp.

“D’r elfde van d’r elfde. Vasteloavend!”

“Wils te óp sjtap joa?”

“Dat is ‘t ‘m jraad. ’t Jeet nit durch.”

“D’r elfde van d’r elfde hant vier noeëts zoeë jevierd.”

“Nè mar da vónge vier wal aa uvver de Vasteloavend noa tse dinke. Ózze oavend.”

“Dat doert evver nog jet.”

“Zicher, mar vier wisse noen al dat ’t nuuks jieët mit de Vasteloavend. Jing briffe sjikke. Jing nui jroepe.”

“Ach, Kep. Teëje de tsiet is ‘t misjien alwerm jód. Da jeet jeweun alles durch.”

“Wie lang mósse vier doa-óp wade, ier vier jet wisse?”

“Dat zient vier wal. Los ’t dróp aakómme.”

“Nuuks dróp aakómme. De nui jroepe mósse ziech kanne aamelde.”

“Ach Kep, vier hant doch jroepe jenóg. Deë sjterejroep va diech. Va vurriegs joar. Deë kunt besjtimd.”

“Wat meens te? Sjterejroep?”

’t Biela vingt aa tse sjpringe en tse róffe.

“Boe, boe, boe.”

“Wat mós dat vuursjtelle?”

“Dieng jraassjpiere, Keppie. Wits te ’t nog? Doa woats doe zoeë kapot va.”

Heë sjud ins mit d’r kop.

“Boe, boe, boe?”

“Joa, Kep. ’t Zunt doch jraad kui die durch de wei sjokkele.”

“Biela, noen jees te tse wied. Die vrauwlu zunt jeweun jód. Ze kroge jans vöal applaus.”

“Joa, nit vuur ’t danse. En vroag miech nit woavuur waal. Dat wits doe besjtimd.”

Heë zetst ziech a jen dusj.

“Biela, zouwe vier doa noen nit vernunftieg uvver kanne kalle? Doe móts miech helpe.”

“Wat kanne vier nog doeë? De Vasteloavend zal nit zieë, zoeëwie vier dat jewend zunt. En los de hofnoeng óp ing sjpriets mar vare.”

“Mar Kep, doa darve doch jet lu in d’r zaal?”

“Joa drissieg man. Evver die darve nit zinge. Waal klatsje, mar nit d’rbij sjtoa!”

“Dat is evver nit jemuutlieg.”

“Dat is ‘t ‘m jraad. Nit jemuutlieg. Meens te woarum iech hei rónk an ’t sjnirke bin. Miech jeet alling durch d’r kop, drissieg man. En aafsjtand haode.”

“Wie zuks te die lu da oes? Doa kómme doch vöal mieë lu.”

“Iech wees ’t vrauw. Nè, iech wees ’t nit! Wits te wat óch nit darf? Sjoenkele. Kans te diech dat vuursjtelle?”

“Darf dan óch nit jedansd weëde?”

“Ao nae, dat jaaroes nit. Wits te wat waal darf? Laache, mar alling in d’r sjoeës.”

“Dat bis doe diech doch noen an ’t bedinke.”

“Joa Biela, iech wil jet ónzin zukke.”

’t Biela kunt neëver ‘m sjtoa. Lekt ‘m ing hank óp de jsouwer.

“Miene leve man, jinne fesoavend dis Vasteloavend. Los ós doch vernunftieg zieë. ’t Zitst nuuks angesj dróp.”

Ze kieke ziech aa. Duie ziech ins.

“Biela, wits te wat óch verboane is? Puutsje oane mónkkepje.”

’t Biela jieët ‘m e muultje.

“Vier maache ós eje fes, Kep. En d’r ónzin, doa zörgs doe waal vuur.”

D’r Kep zuet ins.

“D’r zin van d’r ónzin. Dat mós blieve. Dat is nog ummer ós motto jeweë.”

“Ja Kep, vier mósse ’t noen mit de jedanke an ós vurrieje zietsoeng-oavende doeë. Weë hauw jedaad dat vier ins oeëts inne vasteloavend muete uvversjloa? Oane jerejel, oane sjpas, mar óch oane breuzel. Wits te nog ’t vurriegs joar, Kep?

Vertsel, wat woar doe? Doe hóngs te aavank jannewaar al mit de heng in ’t hoar.”

“Woarum woar dat da, Biela?” “Wail d’r Hoebeët van d’r tejaterverain ‘Sjunöaster’ óp ’t letste moment moeët aafzage. Oesjerechend d’r miensj deë bis dan al hön sjpas-oavende zoeë lekker lokker prezenteerd hauw. Doabij koam óch nog dat de vertseroenge in d’r zaal ‘ós Hemet’ durch de brandweer woare aafjekuurd. D’r Sjarel, d’r bedriefswieët hauw de verkierde sjlingere en ballonge besjteld.”

“Joa Biela, dat woar ing hektiesje tsiet. Sjlieslieg is nog alles óp tsiet veëdieg kómme. Deë Sjarel hat al zoeë vöal paraat jemaad in de joare dat heë wieët is in ’t vieëdel-hoes. Uvver dem broeche vier ós dis joar winniegstens nit tse erjere. Mar Biela, vier losse ós de vuursjpas va vasteloavend nit verderve en vier drinke ós óp d’r elfde van d’r elfde inne duchtieje sjloek…Jezóndheet. Mit als motto: Zin in d’r ónzin!”

De nieëkste kier jeet ‘t wieër.

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →