De tomeloze energie van Amin Elalji

Print
De tomeloze energie van Amin Elalji

Aanvaller Amin Elalji (nummer 9) zet met Groene Ster-ploeggenoot Maikel van Kesteren Bassala Sambou de voet dwars tijdens het met 2-1 verloren oefenduel tegen Fortuna Sittard. Afbeelding: privealbum Amin Elalji

Heerlen / Hoensbroek / Born / Buchten / Holtum / Papenhoven / Geleen / Graetheide / Sittard / Windraak / Limbricht / Einighausen / Guttecoven / Munstergeleen / Obbicht / Grevenbicht / Spaubeek / Beek / Maastricht-Airport / Geverik / Groot Genhout -

Amin Elalji is een druk baasje. Hij is een amateurvoetballer die bij Groene Ster bijna leeft als een prof. Ook runt hij een voetbalschool. En dat alles naast een intensieve baan als sportinstructeur.

Amin Elalji werkt 28 uur per week als sportinstructeur in Sportlandgoed De Haamen in Beek. Daar geeft hij in het zwembad en de sporthal les aan kinderen en ouderen, en aan mensen met een handicap.

Op het veld voetbalt hij bij derde­divisionist Groene Ster en in de zaal bij de Belgische eredivisionist Malle Beerse, nabij Antwerpen. Dat betekent drie per week trainen en in het weekend twee wedstrijden.

En of dat alles nog niet genoeg is, runt Amin Elalji met vriend Sven Swakhoven op het complex van FC Geleen Zuid ook nog de voetbalschool Soccerchampion.

Positieve vibe

Daar geeft hij drie keer per week groepstrainingen voor maximaal acht spelers tussen de zeven en twaalf jaar. Plus individuele trainingen. Dat kost hem zo’n 20 uur per week. En dat wordt alleen maar meer, want de voetbalschool is inmiddels ook actief bij DVO in Sittard en Neerbeek, terwijl andere clubs interesse tonen.

Bij de vraag hoe hij dit allemaal geregeld krijgt, schiet de inwoner van Geleen in de lach. „Ik ben jong en energiek. Ik investeer nu in mijn toekomst. Alles wat ik doe, geeft me ook een positieve vibe. Ik ervaar het niet als werk. Het is mijn passie.”

Ontwikkeling is voor hem het hoogste goed. Daarom verruilde hij SV Minor ook voor Groene Ster. „Ik wil bewijzen dat ik ook op een hoger niveau mijn acties en doelpunten kan maken.”

Geen basisplaats

Hoewel Elalji zeer te spreken is over de Heerlense club - ‘warme familieclub, perfect georganiseerd, sportief hoog niveau, gevarieerde en intensieve trainingen’ - is het sportief tot dusver nog geen onverdeeld succes. Elalji heeft immers geen basisplaats weten te bemachtigen. „Ik kamp al maanden met een buik- en liesblessure”, verklaart hij. Dat trainer Maurice Verbunt ervoor koos om met frisse benen te beginnen, noemt hij dan ook logisch. Elalji focust zich op de herstart. En op zijn eerste competitietreffer. „Bij Minor duurde het ook bijna een jaar voordat ik voor het eerst scoorde. Daarna was er geen houden meer aan.”