Gedicht in ‘t Zittesj

Print
Gedicht in ‘t Zittesj

Afbeelding: Ralph Schaeken

Born / Buchten / Holtum / Papenhoven / Geleen / Graetheide / Sittard / Windraak / Limbricht / Einighausen / Guttecoven / Munstergeleen / Obbicht / Grevenbicht -

Thoesblieve

Lèts wanjelde ich ónger herfsbuim,
dat waar ein groots gebeure,
mit daobie ‘t leich van de zón,
geneite van de wermte, van de kleure.

Ich passeierde vief persone,
waat ware die aan ‘t doon?
Pap, mam, drie kènjer,
veier van de vief keke op hunne smartphone.

De koperkleure van de blaar,
van de zón ‘t werme leich,
‘t knisperige blaedjesgeluud oppe gróndj,
‘t waar jus of ‘t hun niks deig.

Óngetwiefeld, ich weit zeker,
de kleinste haw nog gein apparaat,
mer ‘t zal neit lang mee doere,
dan krig dae dat ouch, vruig of laat.

Ich dach: ‘Kiek toch èns, die herfskleure,
zo sjoon, lestig te besjrieve,
haw dit gezin neit baeter
thoes kènne blieve!’

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Dagelijks worden meer dan 100 Plus-artikelen gepubliceerd door de verslaggevers van De Limburger. Steun de regionale journalistiek en word digitaal abonnee vanaf 1,04 per week.

Profiteer nu