Met de hakken over de sloot: hoe Dorrie Eilers Limburgs Ondernemer van het Jaar werd

Print
Met de hakken over de sloot: hoe Dorrie Eilers Limburgs Ondernemer van het Jaar werd

Het juryberaad van de verkiezing voor de Ondernemer van het Jaar. Afbeelding: Ermindo Armino

Kessel / Sittard -

Wie wordt Limburgs Ondernemer van het Jaar 2020? Welk bedrijf heeft in de barre coronacrisis bij uitstek inventief ondernemerschap getoond? Na de stemronde voor de lezers is het woord aan de vakjury in deze verkiezing van De Limburger. Verslag van een zinderende finale.

Graag een unaniem besluit, geachte vakjury! Voorzitter Bram van der Heijden benadrukt aan het begin van het finale beraad over de vraag wie tot Limburgs Ondernemer van het Jaar wordt uitgeroepen, dat hij naar eenstemmigheid streeft.

Consensus is mooi, maar wat doe je bij een verschil van mening? En wat als de stemmen staken? Hoogleraar en jurylid Mariëlle Heijltjes geeft een lesje in doordachte besluitvorming. Heijltjes: „Je neemt dan een ‘consent besluit’. Dat betekent dat niemand tegen de uitkomst een goed beargumenteerd bezwaar kan inbrengen, zelfs als je het er niet mee eens bent.” Visionaire woorden, zo zal later op de avond blijken.

Lees ook: Dorrie Eilers van Neptunus Limburgs Ondernemer van het Jaar

Hoofdkantoor

Door de horecasluiting is de jury uitgeweken naar een vergaderkamer in het hoofdkantoor van De Limburger in Sittard. De koude schotel, compleet met gevulde tomaatjes en met ham omwikkelde asperges, wekt warme nostalgische gevoelens, maar weinig eetlust op.

Jurylid Mustafa Amhaouch zit in Den Haag, in het gebouw van de Tweede Kamer, en doet via een videokanaal mee. Hij moet even het juryberaad verlaten om drie moties voor te lezen. Als het Kamerlid weer virtueel aanschuift, kan bierbrouwer/jurylid Jan Paul Rutten het niet laten: „Nu je daar toch rondloopt, kun je niet wat steun voor de horeca regelen?” De bulderende lach is tot in Den Haag te horen.

In de eerste ronde worden de vijf finalisten onder de loep genomen, als eerste Tom Hendrikx van Bioplastics, het bedrijf in Landgraaf dat hoogwaardige labmaterialen voor onder meer coronatesten maakt. Amhaouch bewondert de snelle opschaling van de productie, met 1000 procent ofwel drie miljoen testkitjes per dag. „Maar hij heeft de zaken niet heel anders aangepakt.” Rutten: „Drijft hij niet op het succes dat toch al op hem is afgekomen.”

De jury

Mariëlle Heijltjes, professor aan de Maastricht University (UM), onder meer gespecialiseerd in managementstijlen. Heijltjes is tevens directeur van de UM-managerschool, UMIO.

Mustafa Amhaouch, Tweede Kamerlid uit de gemeente Peel en Maas namens het CDA. Voert in het parlement het woord over onderwerpen die aan de economie zijn gerelateerd.

Jan-Paul Rutten, winnaar van de verkiezing van Limburgs Ondernemer van het Jaar in 2019. Rutten is directeur van bierbrouwerij Gulpener.

Bram van der Heijden, chef van de economie- en opinieredactie van De Limburger. Voorzitter van het juryberaad.

Igor Stel, directeur van de Entertrain Groep in Holtum, de horecabaas die ondanks de coronacrisis blijft innoveren en investeren, krijgt meer waardering. Themawandelingen inclusief hapje en drankje, verkoop van spellenpakketten voor thuiszitters, een nieuwe zaak in Eindhoven en nog meer. Heijltjes: „Heel leuk, creatief en interessant. Zijn mindset ook: hij vraagt zich af wat er nog wél kan.” Rutten steekt de loftrompet. „Een tophorecaondernemer.” Amhaouch neemt zijn petje af voor de marketingswitch die Stel maakte: van activiteiten voor grote groepen zoals bedrijfsfeesten naar individuele klanten. „Die omslag moet je kunnen maken.”

Over personenvervoerder Munckhof Groep uit Horst die door de coronacrisis zwaar werd geraakt, is de jury het snel eens. Directeur Tom Roefs detacheerde veel van zijn mensen bij de GGD voor het bron- en contactonderzoek. Heijltjes: „Goed, maar niet bijzonder. Ik ken wel meer bedrijven die zoiets hebben gedaan.”

Ondernemer van het Jaar 2020 - Dorrie Eilers van Neptunus. Video: Jeroen Kuit / De Limburger

Omzetverlies

Unaniem enthousiast zijn de juryleden over Dorrie Eilers en Neptunus in Kessel. De bouwer van tenten en demontabele gebouwen incasseerde 70 procent omzetverlies door de wereldwijde stop op publieksevenementen. Van der Heijden: „In een mum van tijd heeft Neptunus de omslag gemaakt naar een nieuwe klantengroep, de zorg. Het bedrijf bouwde noodziekenhuizen en triagetenten. De overheid zal Neptunus dankbaar zijn voor zijn snelheid van handelen”, verwijzend naar de halve etmaal tussen de opdracht en daadwerkelijke bouwstart van een XL-teststraat. Kortom: „Dit is ondernemerschap dat we in coronatijd kunnen gebruiken.”

Andere juryleden vallen hem bij. Rutten: „Een knettergoed bedrijf. Een echte ondernemersfamilie. Financiert alles uit eigen middelen. Ze hebben een ontwerp gemaakt voor een conferentiehal die coronaproof is. Wachten dus niet tot ze gebeld worden.” Amhaouch roemt het uitgebreide zakelijke netwerk van Neptunus en Heijltjes weet dat het bedrijf in de evenementenwereld „heel hoog staat aangeschreven.” Toch een sprankje twijfel. „Ze hebben niet heel erg out of the box gedacht.”

Dat deed Stefan Dorssers van Stogger in Panningen juist wel, vindt ze. Normaliter werkt zijn bedrijf aan innovatieve verlichting, maar de ingenieurs wisten na de coronauitbraak in enkele dagen een nieuw beademingsapparaat te bedenken. Ook ongekend: dat verwierf binnen zes weken een medisch certificaat. Heijltjes: „Geweldig! Een droom hoe je met een multidisciplinair team dit zo snel tot stand brengt. Handelend vanuit competenties: ingenieurs die bedenken dat ze in coronatijd ook iets anders kunnen dan verlichting maken.”

Schaken op tien borden

Amhaouch valt haar bij: „Stogger doet iets nieuws in de medische wereld. Dat is echt heel moeilijk. Ze schaakten op tien borden tegelijk.” Ook wijst hij op het sterke staaltje maatschappelijk verantwoord ondernemerschap. Het ontwerp is gratis ter beschikking gesteld, iedereen kan het nabouwen. Arme landen profiteren hiervan. „Geld verdienen op de korte termijn stond niet voorop.”

Tweede ronde. Ieder jurylid een top twee op. De stemmen staken. Neptunus is de winnaar voor Rutten en Van der Heijden, voor Amhaouch en Heijltjes is dat Stogger. Rutten: „Dit gaat laat worden.” Heijltjes pleit hartstochtelijk voor haar keuze. Korte versie: de coronacrisis legt overal de zwakke plekken in onze samenleving bloot en laat bijvoorbeeld zien hoe de medische industrie functioneert. Stogger brak door barrières heen.

Rutten, opgeleid tot chirurg, twijfelt ofschoon hij diep onder de indruk is van de prestaties van Stogger. De twijfel wordt bij hem nog groter door de wetenschap dat er slechts enkele tientallen exemplaren zijn verkocht. „Bij Stogger kan het twee kanten op: over een jaar is het een enorm succes of je hoort er niets meer van. Noem ze anders de uitvinder of start-up van het jaar.” Van der Heijden: „De titel komt te vroeg voor Stogger.”

Hevige discussie

De discussie verhevigt, argumenten vliegen over en weer. Amhaouch doet met zijn mobieltje driftig mee, terwijl de korrelige, wiebelige beelden laten zien hoe hij met mondmasker („anders krijg ik een Grapperhausje”) door de wandelgangen van het parlement banjert. Heijltjes: „Alsof we een undercoverdocumentaire bekijken.”

Wat geeft de doorslag? Het creatieve, gedegen ondernemerschap van Neptunus of de inspirerende en maatschappelijke bevlogenheid waarmee Stogger een huzarenstukje leverde? Van der Heijden „proeft een patstelling” en brengt slim het lesje ‘consent besluitvorming’ van Heijltjes in praktijk. Hebben zij en Amhaouch onoverkomelijke – lees beargumenteerde – bezwaren tegen Neptunus en Dorrie Eilers als Ondernemer van het Jaar? Hilariteit. Ze kunnen hier goed mee leven, zodat de titel naar Dorrie Eilers gaat.

Nog een niet onbelangrijk detail, waarvan de jury niet op de hoogte was: Dorrie Eilers van Neptunus kreeg in de onlineverkiezing van het publiek de meeste stemmen.

De Ondenemer van het Jaartrofee van kunstenaar Tom Smetsers

Ja hoor. De Limburgse kunstenaar Tom Smetsers heeft inderdaad de impact van de coronapandemie in de wervelende sculptuur verwerkt die voor de Limburgs Ondernemer van het Jaar is bestemd. De titel ‘Rolling in an extraordinary time’ (‘Rollend in een buitengewone tijd’) verwijst naar de dolle achtbaanrit die veel ondernemers dit jaar maken. Ook de schuine sokkel en elementen aan het werk versterken het beeld van ‘op en neer’ dat Smetsers wil oproepen.

Ondanks of misschien juist dankzij de coronacrisis heeft Smetsers als ondernemende kunstenaar goed gedraaid. Sterker: „Buitenproportioneel goed, ongelooflijk. De verkoop van mijn werk is fors toegenomen, de omzet verdubbeld.” Het merendeel van zijn werk verkoopt hij in Frankrijk en Italië.

Met de hakken over de sloot: hoe Dorrie Eilers Limburgs Ondernemer van het Jaar werd
De trofee voor de Ondernemer van het Jaar. Foto: Ermindo Armino

Verklaring? Smetsers surft mee op de trend dat mensen in coronatijd stevige bedragen spenderen aan hun huis. Op veilingsite Catawiki biedt de Beeselse kunstenaar kleine sculpturen aan voor een schappelijke prijs. „En dan willen kopers vaak een groter werk. Zo verkocht ik een klein object aan een klant in het Duitse Garmisch-Partenkirchen en stuurde een Engelstalig boek mee over mijn werk. Vervolgens heeft deze klant een drie meter hoog beeld gekocht.”

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Dagelijks worden meer dan 100 Plus-artikelen gepubliceerd door de verslaggevers van De Limburger. Steun de regionale journalistiek en word digitaal abonnee vanaf 1,04 per week.

Profiteer nu