Jinne prul (93): Krisboom

Print
Jinne prul (93): Krisboom

E dennebusj-je. Afbeelding: ING Image

Kerkrade / Eygelshoven -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

“Uvver 14 daag is Wainachte! Dat kans te diech jaars nit vuursjtelle!”

“Woarum nit Biela?”

“Iech bin nog nit in de wainachtssjtiemoeng. Flaich kunt dat umdat vier allewiels noeëdjetswónge winniejer boese kómme.”

”Biela, mörje weëd dat angesj. Da jon iech inne sjunne krisboom hoale. En uvvermörje kanne vier ós vräue óp ’t leëze van de kris-oes-jaab van ós ‘Noabersjefje’. Dan ziet ós welt werm effe jet angesj oes.

“Woa jees te d’r krisboom hoale of besser jezaad jelde?”

“Jelde Biela? Kans te diech nog erinnere dat iech vurriegs joar mit d’r Ojebroar va hinger de kirch, aafjekald hauw dat iech inne boom ummezuns bij hem in d’r jaad koeët kómme umzeëje? Deë boom moeët voet wail heë doa ing jaraasj wool bouwe.”

“Jazicher en dat woar inne sjunne mit lang nolde. En deë ruuchet lekker!”

“Jenauw, Biela. De jaraasj van de Ojebreursjer sjteet en d’r boom is voet. Evver hinger dön ziene jaad, dat wits te, likt e dennebusj-je. Dat is ejentlieg van de jemeende, mar voljens d’r Ojebroor merkt jinne wen doa e beumpje feëlt.”

“Mar Kep, kries te doa jing maleste mit? Went diech inne ziet, deë diech wil aasjiese, da hings te, of besser jezaad, da hange vier.”

“Aasjiese? Dat kan da mar inne zieë, Biela. Doe kans wal ane weë iech meen. Jenauw deë.”

“Dan los ’t doch, Kep. Vier kanne doch jemuutlieg tsezame inne krisboom óp d’r maat jon jelde.”

“Los miech noe mar rui-ieg jeweëde. Iech han mit d’r Ojebroor aafjekald dat iech mörje teëje d’r oavend, wen ’t al jet duuster is, via ziene jaad uvver d’r droad in d’r busj kan kómme. Iech kan dan ’t plinteleddersje va hem jebroeche. Heë vroaget miech um mörje-oavend tse kómme, wail heë da nit heem is, zoeëdat heë óch nuus jezieë kan han.”

“Zouws te dat wal doeë, man? ’t Darf doch nit zoeë zieë dat vier ós de wainachte verzouwe, wail doe zoeë nuedieg e dennebeumpje móts klauwe.”

“Biela , noe maach diech jing ónrouw. D’r ojebroor zaat dat die denne doa tse kót ópee sjtunt, dat die doadurch tse winnieg lóf krient. En wat deë posbuul aajeet, vier mósse ós jet losse ivalle, doamt deë mörje-oavend doa nit kunt.”

“Iech dink dat vier heivuur de hulp van d’r Joeëzef jód kanne broeche”, zeët ’t Biela.

“Wiezoeë meens te?”

“D’r Joeëzef kan hem bij ziech roffe um bij vuurbild jet uvver de annóngse vuur ‘t ‘Noabersjefje’ tse besjprèche.”

“Richtieg Biela, iech jon tsefort bis doa, um dat tse rejele.”

“Da jon iech de krisdoeëze van d’r zölder hoale. De doeëze mit engelsjer en jekluurde böl vuur in d’r boom. En nit tse verjèse de sjun krib mit dat sjtrue daag en de hootsere fiejoere en kribhillieje, die allemoal erinnere an die sjun tsiet va vruier bij ós heem.”

“Biela, kroam de krib mar nog nit óp. Vier mósse nog tswai daag wade bis dat d’r boom hei is.”

“Nè, iech sjtub alling alles aaf. Don d’r Joeëzef en ’t Annie de jrus! En maach ’t nit tse jats vuur d’r Sjaak.”

D’r Kep sjtiegt e bies-je ópjereegd óp d’r fiets, óp wèch noa d’r Joeëzef. Óngerweëgs junt ‘m jet jedanke durch d’r kop. D’r Ojebroor kent d’r Sjaak van d’r poskoer. Wen deë mar nuus vertselt uvver die dennebeum bij hem hingenerum.

“Jódden-oavend, Joeëzef”, zeët d’r Kep went de duur óp jeet. “Darf iech effe sjture?”

“Kom eri Kep, vier zitse jraad an d’r kaffe. ’t Annie is al ant plane wie vier ’t betste de wainachtssjtiemoeng kanne aabringe.”

“Joa, doa zunt die vrauwlu jód i. ’t Biela hat óch jing rouw vuurdat alle kris-oetenzielieë jekroamd zunt. Mar vuurdat ’t zoeë wied is hant vier ieëtsj dieng hulp nuedieg.”

“Enne? Mós iech d’r krisboom vashaode, of wie has te miech jeplaand?”

D’r Kep vertselt de janse jesjiechte van d’r krisboom an d’r Joeëzef.

“Iech los miech wal jet ivalle vuur d’r Sjaak”, zoeë joof d’r Joeëzef ziene kammeraad e jetruesd jeveul en d’r Kep sjtiejet tsevreie óp d’r fiets.

D’r nieëkste mörje, d’r Kep hauw jraad de zeëg oes d’r sjtal jehold vuur ’t oavends, went e noa ’t dennebusj-je bij d’r Ojebroor zouw joa, jeet de sjel. “Waad mar Biela, iech jon wal” en d’r Kep maat de vuurduur óp. Vuur hem sjteet d’r Sjaak mit inne sjunne krisboom neëver ziech. “Jódde mörje Kep, sjrek mar nit. Iech kom diech jet bringe namens ‘t ‘Noabersjefje’. Ózze jouwe Joeëzef hat bedaad um diech en ’t Biela heimit tse uberasje.” D’r Kep wós nit wat e zage moeët. Oesjerechend ziene teëjepool koam hem ziene jewunsjde krisboom bringe. Nog ummer va sjlaag noom d’r Kep ’t jesjenk mit noa binne, noa ’t Biela, noadat e d’r Sjaak, mit pieng i zie hats, bedankd hauw.

In ’t koeveët zoos inne jesjenkbong mit e keëtsje woar-óp jesjrève sjtong

“Hatslieje dank vuur de mitwirkoeng an ós ‘Noabersjefje’ in dis ónzicher tsiet óp zuk noa ’t lit. Vier wunsje uuch ing sjun wainachte mit leefde en vrid!”

“t Biela en d’r Kep kiekete ziech verwóngerd aa.

“Dat is besjtimd jinne prul!” en e bis-je aajejrèfe duiete zie ziech hatslieg.

De nieëkste kier jeet ’t wieër.

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Dagelijks worden meer dan 100 Plus-artikelen gepubliceerd door de verslaggevers van De Limburger. Steun de regionale journalistiek en word digitaal abonnee vanaf 1,04 per week.

Profiteer nu