Column: Als mijn oom terugkwam van Hongkong was het feest

Print
Column: Als mijn oom terugkwam van Hongkong was het feest

Afbeelding: De Limburger

Irak, Canada en Hongkong. Mijn oom heeft als kapitein op een baggerschip over de hele wereld gewerkt, maar dat hij op deze specifieke plekken zat, kan ik me nog goed herinneren. De eerste plek vanwege de stress bij oma.

Het was ten tijde van de Golf­oorlog, en hij kon niet naar huis. Van bestemming twee zie ik de beelden nog voor me. Die maakte hij zelf met een videocamera, vanaf de boot. In de film sjokken de ijsberen nonchalant over het ijs. De laatste, Hongkong, was de állerbeste. Als hij daarvan terugkwam, was het feest. Vooral zijn koffers trokken op die oom-is-weer-thuis-avondjes de aandacht.

Vrijwel zonder bagage was hij vertrokken, met loei­zware koffers keerde hij terug. Tijdens zijn vrije dagen bezocht hij de shoppingmalls op het vasteland, om voor iedereen inkopen te doen; boodschappenlijstjes voor kleding en elektronica in de hand. In zijn spontaniteit bleven er ook veel cadeautjes aan zijn vingers plakken. Voor mij en mijn zusje bracht hij twee gameboys mee. En de keer erna een lading spelletjes. Het kostte daar toch geen drol. Dat hij nooit is gepakt door de douane, is een wonder. Ik wil er niet aan denken hoeveel invoerrechten hij dan had moeten betalen...

Die gameboy, wat waren we daar blij mee. Uren heb ik ervan genoten. Ik heb ’m nog steeds. Plus al die spelletjes, waarvan ik een deel niet eens kan spelen, omdat ze in het Chinees zijn.

In dit verhaal over oud speelgoed las ik dat je een gameboy voor veel geld kunt verkopen. Verleidelijk? Nee. Af en toe zet ik ’m weer aan. Niet zozeer om een game te spelen, maar omdat het me doet denken aan die lieve, gulle oom met zijn cadeaukoffers.

Heb een mooi weekend!

L-magazine lees je hier