Jinne prul (97): Könnek

Print
Jinne prul (97): Könnek

C M B. Afbeelding: Wim Heijmans

Kerkrade / Eygelshoven -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

Mit de erm uvveree zitst d’r Kep an d’r dusj in ’t tsimmer. Heë kiekt durch de vinster noa de sjtroas. Jet lu lofe vuurbij. Heë lekt de heng óppen dusj. Maat d’r mónk óp en tsouw. Da nog ins. Noen jeet d’r mónk jans wied óp. Zoeë bliet e effe zitse. De oge drieënt e noa binne. Kieke noa de naas. D’r mónk jeet lanksaam tsouw. Alling de tsong kunt eroes. Heë hat nit durch, dat ’t Biela ’t tsimmer eri is kómme. ’t Hat oavenóp ’t bed ópjemaad. Mit jroeëse oge bekiekt het ziech d’r Kep. ’t Tejatersjpel va zie jezich. De tsong jeet werm eri. Heë duit ziech de doeme teëje de naaslöcher. Bloast jet lóf durch de naas. Die sjwelt óp. D’r mónk van ’t Biela jeet lanksaam óp. Ing tsiet bliet ’t zoeë sjtoa.

“Kep!” Mieë zeët ’t nit. Deë drieënt ziech lanksaam um. De doeme junt van de löcher. De naas kunt werm i fatsoen. Het sjud mit d’r kop.

“Kep, is ’t diech wal jód?”

“Wie meens te?”

“Vings te dat normaal?”

“Zicher, ’t is ing zier eënsje zaach.”

“Ao joa? Da dink iech, dat iech d’r dokter mós belle.”

“Biela, iech bin ant prove.”

“Ant prove? Zicher vuur ’t sjtomste jezich.”

“Nè, iech bin ant prove wie iech mós kieke wen d’r pos….bode vuurbij kunt.”

“Wiezoeë?”

“Iech darf ja nuuks verkierds mieë teëje ‘m zage.”

“Joa, dat has te jód behaode.”

“Mar iech han nuuks jezaad va kieke. En noen proof iech ’t kieke noa de jesjetste doef van de pos.”

“Wie meens te Kep dat dat uvver kunt. Jezichter sjnieje is nit winniejer sjlim wie sjtomme kal doeë.”

“Jód. Da waad iech bis dat e langs is en vang da aa.”

Heë sjniet werm alle meuglieje jezichter. Jraad óp dat moment kunt d’r Sjaak an duur langs mit de pos. Wie jemindlieg kiekt e effe durch de vinster um tse jrusse. D’r Kep zitst mit d’r ruk noa de vinster en sjniet nog ummer alle meuglieje jezichter noa ’t Biela. Hinger ziech huet e an duur de sjtim van d’r Sjaak.

“Jóddemörje allenäu.”

D’r Kep drieënt ziech tsefort um. Hat de tsong oes d’r mónk en de bakke ópjebloaze. D’r Sjaak vingt aa tse laache.

“E nui mónkmasker teëje d’r corona?”

Lanksaam deet d’r Kep de tsong eri en de lóf oes de bakke. Óch ’t Biela vingt aa tse laache.

“Dat ving iech evver sjun va diech. Doe has d’r Sjaak losse laache. Evver zoeë vrundlieg broechs te noen óch al nit mieë teëje hem tse zieë.”

Heë sjteet óp van d’r dusj.

“Corona. E mónkmasker teëje d’r corona neumt e mie jezich.”

In d’r jank pakt e ziech d’r jas van d’r kapsjtok en deet ziech de sjal um.

“Corona”, zeët e nog ins.

“Woa jees te hin Kep?”

“Hei mós iech va bij kómme. Corona!”

Durch de kucheduur jeet e noa ziech hingenum. Heë leuft bis hinge in d’r jaad. Drieënt ziech um en leuft tseruk bis an de tsimmervinster. ’t Biela bekiekt ziech dat van oes ‘t tsimmer. Het ziet wie heë mit d’r kop kniekt. Da jeet e tseruk bis an d’r sjtal. Leuft eri. Oes e dues-je in de kas pakt e ziech e sjtuk kniet. Dat nimt e mit bis an ’t jadepöats-je. Doa kniet e drei jroeëse lettere. C, B, M. Ónger de letter ‘C’ sjrieft e Cep. Bij de ‘B’ Biela en de ‘M’ Maak. Heë sjtelt ziech reët. Tsevreie bekiekt e ziech wat heë jesjrève hat. ’t Biela hat ziech d’r jas aajedoa. Het is nuisjierieg woeëde noa wat d’r Kep óp de sjting bij ’t jadepöats-je jekniet hat. ’t Leëst vuur ziech wat doa sjteet. Da kiekt ’t noa d’r Kep.

“Kans te miech ins oeslegke wat dat mós vuursjtelle?”

“Jaaaa Biela. Hei is uvver noajedaad.”

“Joa ing moal d’r jaad hin en heer.”

“Jenauw, en dat woar jenóg vuur deë ival.”

“Wat vuur ival, man?”

“Noen loester, mie Bielsje. Corona betseechent könnek.”

“Dat sjnap iech óch.”

‘En wat woar dis wech...? Dreikönnegke!’

“Hant die óch corona?”

‘Nè, vrauw. De kinger hei oes de noabersjaf koame doch langs de dure. Verkleid wie de Dreikönnegke en zónge e lidsje. Ze hant bij de vuurduur óppen eëd de lettere C M B jemoald. Casper, Melchior, Balthasar. Dat is d’r hoeszeëje um ós tse sjutse teëje koad. En noen bedaad iech miech d’r hoeszeëje hingenum bij ’t jadepöats-je tse moale.”

“Joa Kep, dat van ós name sjnap iech wal. Cep, Biela. Dat ving iech jelui. Mar dat woad Maak?”

“Dat woad is van d’r dreide könnek. Deë kan de ‘Sj’ nit oessjprèche.”

Effe is ’t sjtil. ’t Biela kiekt ‘m mit jroeëse oge aa.

“Dreikönnegke zaats te? Iech zien mar inne. En deë sjteet hei vuur miech. Dat is d’r könnek van d’r ónzin.”

Het drieënt ziech um en jeet eri. D’r Kep jeet noa d’r sjtal. Lekt d’r kniet werm in ’t dues-je. Went e eri kunt vingt ’t aa tse reëne. ’t Biela kiekt nog ins eroes. Het ziet d’r reën en zuet ins.

“Jods-jedank!”

De nieëkste kier jeet ’t wieër.

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf 1,04 per week.

Bekijk de aanbieding →