Jinne prul (104): Vaaste

Print
Jinne prul (104): Vaaste

Vaastetrömmelsje. Afbeelding: Loek van de Weijer

Kerkrade / Eygelshoven -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

’t Biela en d’r Kep zunt al vrug óp. D’r Kep hat jing rouw vuurdat e an d’r nuie weerhaan deë heë van d’r Ojebroor hat krèje kan jon sjoestere. ’t Weëd óch al jet ieëder kloar, e tseeche um ziech óp ’t vrugjoar tse vräue. Noen in dis corona-tsiet hat me doch al winnieg jeleëjenheet um ziech óp tse móntere.

“Wat darve vier waal nog?”, vroagt ’t Biela ziech dökser aaf.

“Vaaste is jódsedank nog nit verboane”, zeët d’r Kep e bies-je kweer.

“Wat wils te doamit zage, Kep Joeëzef Maria?”

“Casper, da waal jevelles!”

“Weë vaast da hu tse daags nog? Vruier joa, doe vonge vier mit Aschermitwoch aa. Doe woeëte de ieëtsjte klumpjer in ’t vaastetrömmelsje jedoa. ’t Vriediegs joof ’t visj sjtat vleesj en alling óp zóndieg dorfs te sjnuutse.”

“’t Jieët nog mar winnieg lu die vaaste in de tsiet van Aschermitwoch bis de Oeëstere”, zeët ’t Biela. “’t Weëd óch ummer lestiejer um al dat lekkesj in de warejesjefter vuurbij tse lofe. Uvveral ligke al de jekluurde sjokkelade aisjer prezenteerd.”

“Mie leef Biela, doe has ’t al uvver de Oeëstere en v’r zunt nog ummer an jang um in deë hoddele winkter tse uvverleëve. Inne winkter woa nuus kan en darf! Joa, vaaste darf nog óp angerhaove meter aafsjtand van deë inne miensj deë diech jet in ’t vaastetrömmelsje wil doeë.”

“Kep, dat wees iech allemoal. Evver vier hant aaf-jesjpraoche dat v’r pozietief zouwe blieve. De vuejelsjer losse ziech ‘t-mörjens al vrug hure en de daag weëde langer.”

“Doe has reët Biela. Los ós nit klage en ’t leëve neëme zoeëwie ’t kunt. En wat de vuejelsjer aajeet, wens te de nieëkste kier waar jees hoale, nim dan óch jet pienda-neusjer mit. Iech zien de letste daag ummer mieë kieësmuutsjere in d’r jaad.”

“Kep, zouwe die kieësmuutsjere óch jeer kieës han? Iech meen wail ze die zoeë neume?”

“Dat is jód meuglieg, Biela. Wits te wat? Vier zetse inne pot piendakieës óp d’r jadedusj, da hant ze ’t allebei, de pienda’s en d’r kieës.

Jelukkieg hant vier de dere nog, woa vier vräud aa kanne beleëve.”

“’t Maat doch sjpas wens te die vuejelsjer zoeë herlieg vrij in de beum huets kwettere. Ao ja, Kep dat han iech diech verjèse tse zage. Iech zoog e paar daag jeleie ’t eechheursje nog ins noa lange tsiet in d’r boom hei-neëver klimme.”

“Dat wiest allemoal dróp dat ’t vrugjoar kótterbij kunt. Iech merk ’t óch an de honder, die vräue ziech óch”, zeët d’r Kep.

“Meens doe dat die ’t vrugjoar óch al in ’t köpje hant? Iech daat al dat die jet nerveus zunt woeëde wail deë tswaide haan, óp hön daach derbij is kómme.”

“Biela, nit vuur ’t ee en anger, mar mit die honder en deë haan hant vier doch inne jouwe band. Iech betracht die dere wie ós kinger. Ze tseje hön dankbaarheet vuur ós jouw verzörjoeng durch ós jiddere daag frisje aier tse sjenke.”

“Dat is woar Kep. Die anger dere, wie vuejel en eechhörnsjer zunt wal sjun, mar die krient hei bij ós voor en hauwe da werm aaf. Um mar tse sjwieje van die mol- en anger muus! Die jove alling mar sjtank vuur dank!”

D’r Kep bekiekt ziech vanoes de kuche d’r hondersjtal. ’t Biela ziet dat en vroagt: “Woa dinks te aa? Doe bis zoeë andechtieg d’r hondersjtal ant besjnautse. Iech huur dieng hiere jodele.”

“De hiere kanne besser jodele wie kraache, Biela. Mar doe has reët. Iech dink d’ruvver noa, um mit d’r haan óp konkoer tse joa.”

“Óp konkoer? Wie kuns te doa bij?”

“Iech han in de tsiedónk jeleëze dat in d’r meëts de aljöasje hanekrieën- wedsjtraide weëde jehaode. Iech dink sjwoar draa um ózze haan mit tse losse doeë.”

“Miene leve Kep, woa kuns te miech da noen alwerm mit? Wat hilt dat i, hanekrieënkonkoer?”

“Biela, dat is zoeëwie in de tsiedónk sjteet inne wedsjtrait deë eemoal ’t joar orjanizeerd weëd. ’t Jeet doa drum wat vuur haan ’t lengs aan ee sjtuk kan krieëne.”

“Wie wils te dat da veëdieg krieje mit ózze erme haan?”

“Iech mós natuurlieg ieëtsj mit d’r haan jon prove. Mar Biela, doe móts miech versjprèche dat dat ónger ós bliet. Iech jon bij d’r Ojebroor um road vroage. Doa hant vier ja d’r haan va krèje. En doe wits, mit d’r Ojebroor han iech jeer tse doeë. Vier versjtunt ós jód en heë kan sjwieje.”

“Iech bin jesjpand Kep. Mit diech verveëls te diech noeëts. Don d’r Ojebroor de jrus. Óngertusje dek iech d’r dusj vuur de oavend-bótteram.”

D’r fiets van d’r Kep jeet al bauw vazelver noa ’t hoes van d’r Ojebroor. Zoeë döks is deë de letste tsiet al doa jeweë. D’r Ojebroor hoeët de janse jesjiechte van d’r Kep ziene haan. Heë hauw sjpas dat d’r Kep zoeë vroeë woar mit ziene haan. Heë wees besjeed uvver ’t hanekrieënkonkoer en jieët d’r Kep jouwe road, wie heë dat mit d’r haan mót aapakke. Jans mónter fietst heë werm noa heem.

“En jong, bis te werm jet sjlauwer woeëde?”

“Joa Biela. D’r Ojebroor is óp de huegde van dat hanekrieënkonkoer in d’r meëts. Heë vingt ’t ing ier dat iech mit ‘ziene’ haan mit jon doeë.”

“En hat heë diech óch road kanne jeëve? Wie-tse d’r haan móts bejelaite óp de daag vuur ’t konkoer?”

“Jazicher Biela, en doa bin iech vroeë mit. D’r daag vuur d’r wedsjtrait darf iech ‘m jee voor jeëve. Dat weëd ziene vaaste-daag! Tusje höaks-jer, doa zies te mar werm ins wie wiechtieg ‘t vaaste is. Óp d’r daag zelver darf iech d’r haan alling mar jet wasser tse drinke jeëve mit drei drupe vitamien-C. Dat alles um d’r haan, went e los jelosse weëd, krieënt wie nog nie.”

“Mit diech bliet me sjtaune!”, zeët ’t Biela. “Zouw dat óch bij miensje wirke? Iech huur diech al krieëne!”

De nieëkste kier jeet ’t wieër.

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Word nu abonnee en lees al onze Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Ruim 110.000 tevreden lezers gingen je al voor.

Bekijk de actie-abonnementen