Jinne prul (109): Kluur

Print
Jinne prul (109): Kluur

Hat d’r weerhaan ing richtieje kófferkluur? Afbeelding: ING Image

Kerkrade / Eygelshoven -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

Helle wink hant ze nog nit jehad. Waal dat deë ziech wal ins drieënt. En dat lieët d’r weerhaan jód zieë. Jister hant ze ing orrentlieje sjoel reën jehad. D’r Kep sjpatseert noa de honder um de aier tse rafe en ze tse voare. Óngertusje bekiekt heë ziech d’r weerhaan ins jód. Of de verf noa al deë reën nog jód dróp zitst. Óp ’t ieëtsjte oog is nuuks verkierds tse zieë. Mit de aier in d’r kómp jeet e werm eri. ’t Biela is óch in de kuche.

“Biela, d’r weerhaan hat deë wuste reën va jister jód uvversjtange.”

“Woars te doa da bang vuur?”

“Nè dat nit. Mar me wees ja noeëts.”

“Daats te dat e flaich woar voetjevloage?”

“Um urjens tse sjoele, meens te?”

“Joa, kan doch Kep.”

“Nieëkste kier, Biela zets iech inne sjirm d’rboave. Da bliet ’t deer drueg.”

“Los ’t mar jinne hure, da sjteet binnekóts wirklieg inne sjirm d’rboave.”

Heë deet ziech d’r jas oes en hingt ‘m in d’r jank an d’r kapsjtok. Went e tseruk kunt ziet e bij ’t jadepöatsje d’r Sjaak mit d’r fiets sjtoa. Deë kiekt eróp noa d’r weerhaan. D’r Kep ziet dat ziene mónk beweëgt en heë noa de hek kiekt.

“Biela, kom ins kieke. Doa sjteet inne bekankde bij ’t jadepöats-je.”

’t Biela kunt oes de kuche.

“Weë mós dat wal zieë? Ao, iech zien ’t, d’r Sjaak. Deë kriet nit jenóg van ózze weerhaan.”

“Meens te dat deë ‘m an ’t bewóngere is?”

“Besjtimd en dat zal e uvveral rónk vertselle. Bij ’t Biela en d’r Kep hant ze inne nuie weerhaan. Jans va kóffer. Dat mós inne dure zieë.”

“En doe jeleufs dat? Nè Biela. Iech dink dat d’r Hain heineëver in d’r jaad sjteet. Mit dem is an ’t moele. Deë wees woa-uvver ’t jeet.”

Heë waad effe bis d’r Sjaak voet is. Da deet heë ziech d’r jas aa en jeet flot eroes. D’r noaberman is nog ummer i ziene jaad.

“Mörje Hain. Dat woar miech ing sjoel jister, wa. Mar ózze haan hat ’t jód uvversjtange. E klasse deer.”

“Mörje Kep. Dat daat iech óch. Mar d’r Sjaak woar jraad hei.”

“Ao joa. Iech han ‘m nit jezieë.”

“Nè, dee woar jraad voet wie-ts doe koams.”

“Mar doe wools jet zage, daat iech.”

“Ao joa, d’r Sjaak daat dat jet an de kluur woar.”

“Wat zouw doa mit mósse zieë?”

“Heë vong ’t nit ing richtieje kófferkluur.”

“Nit richtieg? Meent e dat ’t durch d’r reën kunt?”

“Nè, dat zaat e nit. Mar heë tswiefelet of ’t wal kóffer is. Doe móts diech nit verwóngere, went e ieëtsjdaags mit inne tseruk kunt deë versjtank d’rva hat.”

“Dat ving iech evver sjun van ‘m. Heë is zicher bezörgd of iech nit vereppeld bin woeëde.”

“Dat zouw kanne zieë.”

“Hain, dat broecht e nit. ’t Is besjtimd richtieje kóffer.”

D’r Kep jeet werm eri.

“Wat zaat d’r Hain? ”, vroagt ’t Biela.

“Deë bekankde vroaget ziech aaf of ’t wal richtieje kóffer is.”

“En wat dinkt heë dat ’t is?”

“Wees iech nit. Los ‘m mar jeweëde. Iech dink dat iech e sjtuks-je jon rónkfietse. ’t Is ja sjun drueg noen.”

Zoeë flot wie e kan fietst e noa d’r Ojebroar. Deë hulpt ‘m flaich. Heë mós ‘m waal de janse jesjiechte ierlieg vertselle. Mar heë hat jing waal. Deë Sjaak hat jet durch en dat mós vuurkómme weëde. Angesj vertselt e dat uvveral rónk mit inne janse jroeëse jrielaach.

D’r Ojebroar kunt jraad heem. Heë sjteet bij de vuurduur. D’r Kep vertselt ‘m wat ’t probleem is. D’r Ojebroar laacht ins hatslieg.

“Kep doe kans óp miech rechene. Iech han inne hekel an auw sjótse en d’r Sjaak is ing. Doe jeleufs ’t nit. De lu krient ’t jeluk dat ze verdene. En doe verdeens ‘t. Mie broar jeet zie hoes verkofe. Óp ’t daach sjteet inne weerhaan va… richtieje kóffer. Dem krien iech van ‘m. En dizzen oavend hoal iech d’r weerhaan van die hok en zetst d’r kóffere dróp.”

“Wat sjun Ojebroar. Mar wie mós iech dat doeë um diech tse helpe.”

“Dat broecht nit, mie broar hulpt miech wal.”

“Wen vier ‘m deufe, maache vier doa e jroeës fes va.”

D’r Ojebroar laacht ins hatslieg.

“Dat dunt vier.”

Sjtroalend viert d’r Kep werm noa heem. ’t Biela sjtaunt dat e al tseruk is. Heë kiekt ins eroes.

“Iech dink dat d’r wink ziech drieënt. Doarum jank mar flot noa heem. Flaich krient vier reën.”

’t Oavends maat d’r Kep de jardienge jód tsouw. Reën is nit kómme, waal d’r Ojebroar en zie broar. Mar dat hat jinne jemerkd.

De nieëkste kier jeet ’t wieër.

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Je las zojuist een gratis artikel, maar niet al onze journalistiek is gratis. Dagelijks publiceren we meer dan 100 Plus-artikelen in de vorm van nieuws, achtergronden, analyses en opinie.

Onze verslaggevers zijn 24/7 bezig met het schrijven van deze verhalen. Zodoende geven we duiding aan het nieuws en helpen we jou met het vormen van een mening.

Word nu abonnee en lees al onze Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week.

Bekijk de actie-abonnementen