Jinne prul (110): Noabersjefje

Print
Jinne prul (110): Noabersjefje

Afbeelding: Loek van de Weijer

Kerkrade / Eygelshoven -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

D’r Kep en ’t Biela hant nog ing naat druvver jesjloffe. Bij de ieëtsjte tas kaffe van dizze mörje blikke ze nog ins tseruk woarum ’t ziech jisteroavend bij de verzamloeng jong. De verzamloeng bij d’r Joeëzef en ’t Annie vaweëje ‘t ‘Noabersjefje’ hauw d’r Joeëzef bijee jeroffe um tse kalle uvver wie wieër tse joa mit hön tsiedunks-je van de noabersjaf. D’r Joeëzef is nemlieg jevroagd woeëde durch ing jroeëser tsiedónk um ’t ‘Noabersjefje’ doa-in ónger tse bringe. Alling d’r moelejaan Sjaak woar nit derbij. Heë hauw ziech mósse aafmelde. Vaweëje inne ónval, wie e zaad. ’t Biela hauw jehoeëd dat heë woar jevalle. Uvver zieng eje wöad.

“Nè Biela, doa veul iech nuus vuur en wie iech diech ken, has doe de nemlieje jedanke.”

“Iech broech doa nit uvver noa tse dinke, Kep. Ós bledsje hat zin en is jraad vreks intressant vuur de lu in de noabersjaf.”

“Zoeë dink iech óch druvver Biela en iech bin dervan uvvertsuugd dat d’r Joeëzef, óch al zouw heë finantsiejel dróp vuuroes joa, vuur e zelfsjtendieg ‘Noabersjefje’ zal weële. ’t Tseert d’r Joeëzef dat heë ós mit lieët besjtimme, mar iech wees zicher dat zie hats bij ós eje jemuutlieg bledsje likt en nit bij d’r verdeens deë mit ing uvvernaam jemuid is.”

“Iech wees zicher”, zeët d’r Kep, “dat diene roebriek ‘Vroage an ’t Biela’ bij die jroeëser tsiedónk zouw vervalle. Doa is dialek e vies woad.”

“Dat dink iech óch, Kep. En da tselle vier ja jaars nit mieë mit.”

’t Weëd an de duur jeklopd. D’r noaberman Hain meld ziech. “Jódde mörje tsezame. An d’r kaffe?”

“Jódde mörje Hain. Joa vier uvverlegke jraad wienieë vier d’r weerhaan ’t betste kanne izeëne.”

“Ao joa? Meens te serieus izeëne durch d’r pastoeër of d’r dechant?”

“Nè d’r Bisjof, vier wille óp nommer zicher joa vuur ós tswai hane.” En die zunt, zoeëwie-t-ste wits, jinne prul.

“Tswai hane, Kep?”

“Ja zicher, inne in ’t hok en inne d’rboavenóp. Vuur de Oeëstere jeld bij de kirch ing reklaam vuur ’t izeëne va hane: ‘tswai vuur d’r pries van inne’!”

“Ja, ja. Doe bis werm ins an jang. Doe meens zicher, doe häuts d’r Sjaak vuur.” Al jrielaachens jeet d’r Hain durch de hingerduur noa boese.

“Biela pas e bis-je óp hem. Deë hat werm ins e duvelsje óp ’t köpje ant danse.”

“Miene leve Kep, wat woars te diech noen alwerm oes de kuel ‘nt houwe? Wat mós d’r Hain van ós dinke?”

“Biela, d’r Hain kent miech óngertusje wal.”

“Iech han d’r idroek dat deë ós jet wool kómme vertselle. Mar durch deë flauwe kul va diech, is ‘m sjiengbaar d’r zin verjange.”

“Inne jouwe noaberman mós dat kanne verdrage Biela en trouwens iech kan miech wal dinke woarum deë koam.”

“Joa? Woarum da?”

“D’r Hain wool effe jemuutlieg kómme auwwievere. Heë hat waarsjainlieg jet jehoeëd van ziene neëf van d’r Limburger uvver ing evventoewel uvvernaam van ós ‘Noabersjefje’. Heë hat de klok hure loewe, evver wees nit woa d’r klepper hingt.”

“En noe wil heë va diech zicher hure woa dat dink hingt?” vroagt ’t Biela jet je-erjerd.

“Oane klepper zunt die auwwiever nurje, Biela.”

“Kep, wils te d’r Joeëzef besjeed jeëve uvver ós jedanke wie ’t wieër mós joa mit ós tsiedunks-je?”

“Jazicher, heë kunt jeliech bis hei en da zalle vier ’t druvver han.”

‘t Annie en d’r Joeëzef melde ziech mit e besjaide tieks-je óp ’t ruutje van de hingerduur.

“Jódde mörje tsezame”, klonk ’t tswai-sjtimmieg.

“Óch jódde mörje tsezame”, klonk ’t wie inne echo. “Sjun, dat ’t Annie is mitkómme”, zeët ’t Biela. “Zicher dat! Oane ’t Annie bin iech mar inne haove miensj”, pareert d’r Joeëzef. “Tsezame zunt vier sjterk”, zeët ’t Annie, vuurdat ’t ziech jepeëdskutteld zouw mósse veule. “Jenauw, leef vrung. En doarum zunt vier hei. Mit uuch d’rbij zunt vier nog sjterker. En dat tseegt ziech in ’t sukses van ós ‘Noabersjefje’. En dat vier allemoal sjtoots zunt óp ós tsiedunks-je, broech iech jinne tse vertselle. Dat sjprikt vuur ziech. Wie jister aafjesjpraoche, hant vier nog ing naat uvver de zaach ‘Noabersjefje’ kanne sjloffe. Iech kan uuch vetselle: Vier zunt d’roes!”

“Ierlieg jezaad, hant vier tswai jisteroavend nog jans versjtendieg de vuur- en noadele van zoeng uvvernaam besjpraoche, wa Annie? Mar vier woare d’r doch flot mit veëdieg. Vier, en iech jeleuf dat uur dat óch zoeë veult, hant nog jenóg plane óp lajer um tse bewieze dat ós ‘Noabersjefje’ zelfsjtendieg en wie ummer jemuutlieg in ózze trengel wieër kan leëve. En wiechtieg is óch dat ós leëzere zier tsevreie zunt, wail vier ze zelver d’rbij betrekke in hön eje dialek.”

“En doa kan jing anger tsiedónk teëjenóp!”, dikt d’r Kep ’t nog jet aa.

“Joa Joeëzef, ’t weëd al druvver jemoeld, hant vier jemerkd.”

“Dat is nit sjlim, Biela. Dat is e tseeche dat ós bledsje leëft bij de lu. In ós nieëkste blad kunt de ‘vroag an ’t Biela’ tse sjtoa: ‘Is ’t woar dat ós ‘Noabersjefje’ weëd uvverjenoame durch ing jroeëser tsiedónk?’ Heimit losse vier ós leëzere ieëtsj zelver noadinke en kommentaar jeëve, vuurdat v’r in e nieëks blad losse wisse wat vier derva vinge.”

“Richtieg”, zeët ’t Biela. “da huet ózze noaberman winniegstens woa d’r klepper hingt!”

De nieëkste kier jeet ’t wieër.

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Je las zojuist een gratis artikel, maar niet al onze journalistiek is gratis. Dagelijks publiceren we meer dan 100 Plus-artikelen in de vorm van nieuws, achtergronden, analyses en opinie.

Onze verslaggevers zijn 24/7 bezig met het schrijven van deze verhalen. Zodoende geven we duiding aan het nieuws en helpen we jou met het vormen van een mening.

Word nu abonnee en lees al onze Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week.

Bekijk de actie-abonnementen