Jinne prul (111): Verf

Print
Jinne prul (111): Verf

Afbeelding: ING Image

Kerkrade / Eygelshoven -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

Vuurzichtieg maat d’r Kep ’t mörjens de jardieng in ’t tsimmer óp. E kling sjtuks-je mar. Heë kiekt d’rdurch. ’t Biela ziet dat.

“Is ’t zoeë sjpannend an duur, Kep?”

“Ao joa, me wees ja noeëts.”

“Wat mós iech noeëts wisse?”

“D’r haan, Biela. Ózze weerhaan.”

“Ózze weerhaan? Wat zouw doamit mósse zieë?”

“Of e nog doa is.”

“Of e nog doa is? Woa zouw e da mósse zieë? Voetjevloage?”

“Biela, ’t is e joodsjtuk.”

“E joodsjtuk? Iech daat dat e va kóffer is.”

“‘Dat is e óch. Va kóffer. Loeëter kóffer en doarum e joodsjtuk. Deë is jans jet weëd.”

“Bis te bang dat ze ‘m klauwe?”

“Jenauw.”

“Da kuns te nog jet van alarm draa vas tse maache.”

“Dat is jee sjleët iedee. E alarm dat nit piept, mar krieënt.”

Heë sjuuft de jardieng nog jet wieër óp.

“Doa is e da.”

“Iech zien ‘m Kep. Nit voetjevloage. Nit jeklauwd.”

Noen maat e de jardieng jans óp.

“Aos Kep. ’t Is jraad of e nog sjunner is woeëde. Inne sjtaatse kóffere weerhaan. Jenauw wie-ts te zeës. Richtieg kóffer. Zouw dat durch d’r reën zieë kómme?”

“Iech wees ’t nit Biela. ’t Zouw kanne zieë. ’t Is óch döks wie ’t lit dróp vilt.”

“Of has te ‘m jepoetsd?”

“Wienieë hauw iech dat da mósse doeë?”

“Dat wees iech nit. Mar doe dongs zoeë vuurzichtieg de jardieng ópmaache, dat dees te nit vuur nuuks.”

“Nè Biela, dat dong iech loeëter oes vräud. Sjtoots óp ózze nuie weerhaan. En doa is jee woad jeloage va. Vier kanne ‘m ja ins va kótbij joa bekieke.”

“Los ós ieëtsj ing bótram èse. Dat vier jet in d’r maag krient. Inne leëje maag is nit jód um ziech tse vräue.”

Tsezame dekke ze d’r dusj. Èse ziech ing bótram en drinke ing tas kaffieë. Óngertusje kieke ze in de tsiedónk. D’r Kep ee sjtuk en ’t Biela ee sjtuk. Vöal nuits jieët ’t ejentlieg nit. Winniegstens wat ’t besjprèche weëd is. En doabij wille ze óch flot noa ’t honderhok. Wen ze eroes junt, hure ze sjtimme. Die van d’r Hain en van d’r Sjaak. Ze vertselle ziech jet. Wen ze ’t Biela en d’r Kep zient sjwieje ze effe. Da jrusse zie hön.

“Jóddemörje”, zeët ’t Biela. “Uur zut óch al vrug hei hingenum.”

D’r Sjaak kiekt ins eróp noa d’r weerhaan. D’r noaberman tseegt mit inne vinger eróp.

“Vier hant ’t al druvver. D’r Sjaak hauw al ieëder jet komiesjes jezieë an d’r haan. Doa woar e sjtuks-je aaf. Jraad of e jesjilderd is. Waal i kófferkluur. Alzo jinne richtieje kóffer. Jeweun iezer wat bemoald is.”

D’r Kep kiekt zelfverzicherd van d’r Hain noa d’r Sjaak.

“Woa da? Tseech miech dat ins.”

D’r Sjaak sjtelt ziech óp de tsieëne um besser tse kanne kieke.

“Waad, iech hol de ledder. Da kans te ’t besser zieë.”

Heë jeet noa d’r sjtal en kunt mit de ledder tseruk. D’r Sjaak klömt eróp. Bekiekt ziech d’r weerhaan van alle zieje.

“En?”, vroagt d’r Kep, “zies te jet?”

Óp de ledder is ’t sjtil. Wie heë óch kiekt, d’r Sjaak ziet nuuks. Vuurzichtieg jeet e mit inne naal van d’r vinger uvver d’r haan. Doa lieët nuuks los. Oane nog ummer jet tse zage, kunt e eraaf.

Noen zeët d’r Hain jet. “En, nuuks kanne vinge?”

D’r Sjaak sjud d’r kop va ‘nè’.

“Iech zouw sjwere dat iech e sjtuks-je verf d’rva zoog.”

D’r Kep kriet inne jroeëse jrielaach i zie jezich.

“Meens te da noen, dat d’r Ojebroar miech an oer jehouwe hat? Mit inne noamaach-haan. Dat heë inne bedreier is? Dat ving iech evver sjandalieg. ’t Is zoene ierlieje man. Los ’t hem mar nit hure. Iech zal ’t jód mit diech maache. Nuuks zal iech d’r Ojebroar heiva zage. Huets te? Nuuks.”

D’r Sjaak kiekt vertswiefeld noa d’r noaberman. Heë sjud ins mit d’r kop.

“Zouw iech ’t da óp de oge han?”

“Joa”, ruft d’r Kep tsefort.

’t Pöats-je jeet óp. D’r Sjaak sjtiegt óp d’r fiets. Heë kiekt nog ins noa d’r noaberman.

“Óch hane kanne ziech endere.” Heë viert voet.

“Heë woar doa zoeë uvvertsuugd va, Kep. Wie me ziech verzieë kan!”

“Hain, losse vier nit mieë d’rva kalle. Ziech vroeë dat weerhane nit kanne hure. Alling drieëne.”

Ze junt werm eri. In de kuche zeët ’t Biela vuur ’t ieëtsj jet.

“Zies te noen. Die zate óch dat jet angesj mit d’r haan is.”

“Biela, ózze haan drieënt mit jiddere wink mit. Doarum endert deë ziech ummer.”

“Joa en iech ken inne haan, deë endert ziech noeëts. Deë sjteet hei vuur miech.”

D’r Kep wil jet róffe. Mar ’t Biela is ‘m vuur.

“Kukeleku!”

De nieëkste kier jeet ’t wieër.

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Je las zojuist een gratis artikel, maar niet al onze journalistiek is gratis. Dagelijks publiceren we meer dan 100 Plus-artikelen in de vorm van nieuws, achtergronden, analyses en opinie.

Onze verslaggevers zijn 24/7 bezig met het schrijven van deze verhalen. Zodoende geven we duiding aan het nieuws en helpen we jou met het vormen van een mening.

Word nu abonnee en lees al onze Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week.

Bekijk de actie-abonnementen