Nieuw mijnschadefonds vertraagd: DSM en Umicore zetten hakken in het zand

Print

De mijn Laura en Vereeniging domineert in 1970 Eygelshoven. Afbeelding: archief De Limburger

Born / Buchten / Holtum / Papenhoven / Geleen / Graetheide / Sittard / Windraak / Limbricht / Einighausen / Guttecoven / Munstergeleen / Obbicht / Grevenbicht -

Al een jaar probeert het Rijk een fonds op te richten voor vergoeding van de na-ijlende schade van de steenkoolmijnen. Maar DSM en Umicore, die vroeger zes mijnen bezaten, hebben daar geen trek in.

De Raad van State bepaalde precies een jaar geleden dat schade aan woningen door na-ijlende effecten van de steenkoolwinning vergoed moet worden. Lang na sluiting van de mijnen kan er immers ondergronds nog van alles gebeuren waardoor woningen verzakken of scheuren. Van verjaring, dertig jaar na sluiting van de laatste mijn in 1974, is dan geen sprake meer. De rechtsopvolgers van de voormalige mijnbouwondernemingen kunnen ook nu nog aansprakelijk worden gesteld.

Meebetalen

De toenmalige minister van Economische Zaken Eric Wiebes beloofde vorig jaar dat hij spoedig met een nieuwe schadevergoedingsregeling zou komen, met korte, heldere procedures. Daar zouden ook de twee nog bestaande rechtsopvolgers van de mijnbouwondernemingen, DSM en Umicore, financieel aan moeten bijdragen. DSM is voortgekomen uit de vier staatsmijnen Wilhelmina, Emma, Hendrik en Maurits. Een rechtsvoorganger van Umicore exploiteerde de mijnen Laura en Julia. Samen zijn DSM en Umicore goed voor 55 procent van het vroegere mijnbouwareaal.

Lees ook: Mijnschade lang niet altijd verjaard: DSM moet betalen

Verjaring

Een jaar na de uitspraak van de Raad van State heeft het ministerie van Economische Zaken echter nog steeds geen akkoord bereikt met DSM en Umicore over hun rol en bijdrage aan een schadevergoedingsregeling. Dat blijkt uit antwoorden op vragen van CDA-Statenlid Mariska Werrij-Wetzels.

Staatseigendom

DSM acht zich niet verantwoordelijk voor de nasleep van de steenkoolwinning, laat een woordvoerder weten. „DSM was destijds volledig staatseigendom. Alle opbrengsten vloeiden naar de staat. DSM privatiseerde pas in de jaren negentig. De verantwoordelijkheid voor de mijnbouw destijds, de effecten van de sluiting van de staatsmijnen en het borgen van de veiligheid van de ondergrond en omgeving ziet DSM daarmee als een zaak van de overheid.” De woordvoerster van Umicore laat weten geen informatie te geven „omdat het traject nog loopt”.

Dringende schades

Om in afwachting van het nieuwe fonds dringende mijnbouwschades alvast aan te kunnen pakken heeft de minister in december negen ton overgemaakt aan de Stichting Calamiteitenfonds Mijn(water)schade Limburg.

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Word nu abonnee en lees al onze Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Ruim 110.000 tevreden lezers gingen je al voor.

Bekijk de actie-abonnementen