‘Hagenees’ stopt bij kringloopwinkel De 2e Kans maar zijn dagbesteding wordt voortgezet

Print
‘Hagenees’ stopt bij kringloopwinkel De 2e Kans maar zijn dagbesteding wordt voortgezet

Nico Snellaers geeft het stokje door in zijn kringloopwinkel annex dagbesteding voor verstandelijk beperkten. Afbeelding: Jan Paul Kuit

Heel -

De 2e Kans in Heel is niet zomaar een kringloopwinkel. Eigenaar Nico Snellaars zet zijn nering in als dagbesteding voor cliënten van Daelzicht. Na tien jaar geeft hij het stokje over.

Heel moest even wennen aan een kringloopwinkel. Tweedehands spullen, wie wilde daarmee gezien worden? „Zeker de eerste twee jaar merkte je toch wel wat schroom bij mensen om binnen te komen”, vertelt Nico Snellaars (64). „Heb veel reclame moeten maken, mensen overtuigen om een binnen te stappen. Maar na een tijdje begon het steeds beter te lopen.”

Wennen

Langzaam wende men ook in Heel aan het idee van een kringloopwinkel. Niet in de laatste plaats vanwege de stijgende populariteit van de kringloop in televisieprogramma’s en de aandacht voor een circulaire economie. Toch zijn al die spulletjes niet datgene wat De 2e Kans zijn bestaansrecht geeft. In de zaak werken verschillende cliënten van zorginstelling Daelzicht. Mensen met een verstandelijke beperking helpen met de mandjes, sorteren de goederen en staan soms ook achter de kassa.

Een bewuste keuze voor Snellaars. Als geboren Hagenees kwam hij ruim 40 jaar geleden in Heel terecht om te gaan werken als verpleegkundige bij, toen nog, Sint Joep. „Altijd met plezier maar ik zag de zorg veranderen. Er was steeds minder aandacht voor de cliënt. Toen heb ik de keuze gemaakt om een kringloopwinkel te beginnen, met dagbesteding voor verstandelijk gehandicapten. Overigens is de dagbesteding primair, zonder dat zou je van de winkel alleen niet kunnen leven.”

Tweede thuis

Twee cliënten zitten tijdens het gesprek aan tafel te kleuren. Ze vertellen enthousiast over het plezier dat ze hebben als ze in de winkel zijn. Welk werk dat ze doen. En over Nico en zijn vrouw Marloes, die ze toch wel gaan missen als ze het straks wat rustiger aan gaan doen. „Nico geeft mensen gewoon een tweede thuis”, zegt een van hen.

Hoeveel cliënten er de afgelopen tien jaar op de dagbesteding zijn geweest? „Niet eens zo heel veel”, zegt Snellaars. „Ze blijven allemaal hangen. Nu lopen er zeven rond en in totaal zijn het er een stuk of twintig geweest.”

En zo ontstond een mooie samenwerking die tot op de dag van vandaag duurt. En die wordt voortgezet door Laura Tavenier, die ook een verleden in de zorg heeft. „Deze winkel is te mooi om te laten stoppen”, zegt ze.

Apelazarus

Het bereiken van de leeftijd van 64 jaar was voor Snellaars en zijn vrouw reden om de zaak over te dragen. „Maar ik zal hier nog geregeld zijn, vind het zelf ook gewoon te leuk om met iedereen bezig te zijn. Alleen alles eromheen, dat geef ik graag over. Je sjouwt je soms het apelazarus.”

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Word nu abonnee en lees al onze Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Ruim 110.000 tevreden lezers gingen je al voor.

Bekijk de actie-abonnementen