Gedicht in ’t Zittesj: Teun, bedank!

Print
Gedicht in ’t Zittesj: Teun, bedank!

Afbeelding: Jean-Pierre Geusens

Sittard -

Teun, bedank!

‘Dit is ’n plek om lief te hebben,’
lous ich op de site van Teun,
traone bedèkde mien wang,
ich zèk ’t mer geweun.

’t Waar in fibberwarie,
de lóch hóng leeg, waar gries,
mer toch, die touverweurd van Teun
sjilderde ’t paradies.

Ich wil ze éch neit misse,
zien leidjes, veur gein tón,
ich aom ze in, belaef ze,
ze vuile wie de zón.

Zien weurd, zien laeveslèskes,
zien Zitterd vergout ‘r neit,
‘Vraog d’n heer èns’, ‘Oukouk’,
och luuj, geer wèt besjeit.

Es Teun wei’r teun oethaolde,
uniek, einmalig dat,
wie hae dan zónnig sjtraolde,
de ganse zaal loug plat.

D’róm Teun, zaet Zitterd: ‘Danke!’
vandaag, mörge en later,
veur al dien sjtreke, klanke,
höb veer noe ein Toon Hermans Theater.

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & app. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word digitaal abonnee