Hute-te-tuut (65) over Bourgondische zuiderlingen en stugge noorderlingen

Print
Hute-te-tuut (65) over Bourgondische zuiderlingen en stugge noorderlingen

Ruth Schouwenberg.  Afbeelding: Jos Verbong

Een paar dagen voordat onze geliefde koning zijn 55e verjaardag vierde, verbleven wij in Maastricht. Een hotel aan de Maas, de zon aan de hemel en volop voorbereidingen voor de dag die je wist dat zou komen. Maastricht, met de prachtige Sint Servaasbasiliek, met een indrukwekkende begraafplaats aan de Tongerseweg en de Sint- Pietersberg. Maastricht, altijd gezellig druk, sfeervol, maar vooral Bourgondisch. Een stuk vlaoi met un teske koffie of unnesop op het Onze Lieve Vrouweplein, biefstuk met frieten op het Vrijthof, een biertje hier en een wijntje daar. Zondagmiddag bij Café in de Karkol aan de Stokstraat. Dit café deed me denken aan ‘t Schaep met de 5 pooten uit de jaren 70. ‘Mevrouwtjes’, gewassen en gewatergolfd, mannen in zondags pak met ‘kervat’. Iedereen kent iedereen. Geweldig, zo’n ouderwets knus cafeetje, daar zouden er meer van moeten zijn. Even over dat mevrouwtje. Tja, er zijn mensen die mevrouwtje zeggen. Het klinkt een beetje denigrerend en dat hebben wij, vrouwtjes, niet verdiend. Het Maastrichtse vruike daarentegen klinkt wel weer alleraardigst. Och, maakt ook niet uit, als G. weer mevrouwtje riep, werkte dat enkel op onze lachspieren.

Vorige week, van het Bourgondische zuiden naar het stugge noorden. Hotel in het centrum van Groningen, wederom de zon hoog aan de hemel. Perfect weer om rond te ‘strunen’ in deze bruisende studentenstad waar, oppassen geblazen, de fietsers je links en rechts voorbij sjezen. Groningers stonden lang bekend als ‘stug’, maar niets is minder waar. Overal toegankelijke, vriendelijke mensen, een en al leven in de brouwerij. We maakten een stadswandeling Sporen van het Slavernijverleden in Groningen en ook onze goedgebekte, ‘goodlooking’ gids was alles behalve stug. We bezochten het Groninger Museum waarbij het museumgebouw, evenals het in 2019 geopende Forum, alleen al door de moderne architectuur een bezoek waard zijn. Verder verkenden we de stad per rondvaartboot, vergezeld door zeer luidruchtige mensen en verveelde pubers die overduidelijk van school mee ‘moesten’. Ternauwernood overleefden we een schipbreuk, beetje overdreven, en moesten we de boot via de berm verlaten. Hilarisch, iedereen lag dubbel van de lach, ook een beetje overdreven. De slogan ‘Er gaat niets boven Groningen’, die slogan is beslist niet overdreven.

Maastrichtenaren of Groningers, Bourgondiërs zijn overal te vinden, je hoeft er niet voor naar het buitenland en dat maakt Nederland tot een fantastisch vakantieland! Geniet ervan!

Ruth Schouwenberg-Dings

Reacties: schouwdings@hetnet.nl.

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & app. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word digitaal abonnee