Thymen Arensman grijpt net naast zege in loodzware bergrit in Giro

Print
Thymen Arensman grijpt net naast zege in loodzware bergrit in Giro

Jan Hirt wordt gefeliciteerd door Thymen Arensman na diens zege.  Afbeelding: AFP

De 16e etappe in de Giro d’Italia, een zware bergrit (202 km) van Salo naar Aprica over meerdere scherprechters, is een prooi geworden voor Jan Hirt. De Tsjech versloeg na een loodzwaar en spannend gevecht in de bergen de Nederlander Thymen Arensman nipt. In het algemeen klassement blijft Richard Carapaz leider. Koen Bouwman deed goede zaken in de stand om de bergtrui en verstevigde dan ook zijn leiderspositie in dat klassement.

Arensman en Hirt maakten er een man-tegen-man-gevecht van in de slotfase van de loodzware bergrit, die een slagveld veroorzaakte in het peleton. De Nederlander moest op de flanken van de een na laatste klim - de Valcio di Santo Cristina - zijn opponent net voor laten gaan.

„Fysiek voel ik me wel goed, maar mentaal ben ik nog heel teleurgesteld. Ik had iedereen bij het team graag die etappeoverwinning terug willen geven”, zei de 22-jarige wielrenner van Team DSM bij Eurosport. „Dat zat er helaas niet in.”

Kraken

Arensman achterhaalde op de steile stukken van de derde lange beklimming op weg naar Aprica samen met Hirt de Duitse koploper Lennard Kämna. „Ik probeerde Hirt daarna te kraken door vol over de limiet te gaan en zo een gaatje te slaan.” Hij kon de Tsjech echter niet lossen en die demarreerde daarna op zijn beurt. „Ik voelde dat ik mijn eigen tempo moest rijden en hoopte dat ik in de afdaling nog kon terugkomen, maar helaas.”

De renner van DSM begon aan deze Ronde van Italië met het helpen van kopman Romain Bardet voor het klassement. De Fransman moest echter ziek afstappen. „Ik heb geen klassementsambities”, zei Arensman, die wel steeg naar de twaalfde plaats in het algemeen klassement. „Hopelijk krijg ik de ruimte om aan te vallen en zit er nog een succesje in.”

Monsterachtig

Het peloton wachtte vandaag een monsterachtige bergetappe, met als uitschieter de beruchte Mortirolo. De vraag vooraf was: kon Bouwman zijn blauwe bergtrui verdedigen tegen Guilio Ciccone? En behield Carapaz zijn roze leiderstrui?

Bespiegelingen vooraf natuurlijk, want in werkelijkheid loopt het vaak anders. Dat er een kopgroep zou ontstaan was niet verwonderlijk. Zo zette Mathieu van de Poel uiteraard weer de boel op gang, waarna nog meerdere Nederlanders volgden: Wout Poels, Arensman, Wilco Kelderman en Bouwman zaten hier onder anderen ook bij.

Bouwman als eerste boven op de Mortirolo

Aangekomen bij de Mortirolo bleek Bouwman een goede dag te hebben, net als Arensman en Poels. Met hen zaten ook Alejandro Valverde, Kämna, Jan Hirt en Hugh Carthy in de overgebleven kopgroep. Chris Hamilton en Ciccone bungelden hierachter.

Bouwman mocht in zijn bergtrui als eerste bovenkomen op de legendarische Mortirolo en verstevigde hiermee zijn blauwe trui. Ondertussen had Vincenzo Nibali een plannetje bedacht voor de afdaling van de Mortirolo. Hij liet zijn ploeg Astana op kop rijden om zo vervolgens als eerste de afdaling in te gaan. De aan het eind van dit seizoen afzwaaiende Haai van Messina kan dat immers als geen ander.

Onder druk zetten

De nummer 7 van het algemeen klassement probeerde hiermee de favorieten onder druk te zetten. Durfde Carapaz bijvoorbeeld al mee te gaan, met nog 70 km koers? Het antwoord was ja, want Carapaz en co wisten Nibali al bij de indaling weer in te rekenen.

Wel zaten de favorieten zo ver achter de koplopers, dat de kopgroep van 7 man (met Arensman, Poels en Bouwman) het uit leken te gaan maken wie er met de dagzege vandoor zou gaan. Bouwman liet echter lopen nadat hij zijn bergpunten had veiliggesteld en Kämna ging er in de afdaling van de Teglio vandoor. Hierachter reden Valverde, Hirt, Arensman, Carthy en Poels. Laatstgenoemde moest echter voor de een na laatste klim wachten op zijn kopman Mikel Landa.

Wat een gevecht

Kämna reed al rap 50 seconden weg, maar 13,5 kilometer voor de meet ging Arensman op jacht naar de Duitser. Langzaamaan kwam hij dichterbij.

Bij de favorieten ging Landa ervandoor en hij kreeg Carapaz en Hindley mee. Momenteel dus de drie beste klassementsrenners in koers. Ondertussen sloot Hirt bij Arensman aan, die al bij Kämna was geraakt. De Nederlander vloog er vervolgens in zijn eentje vandoor en kreeg Hirt mee, die direct daarna zelf wegstoof. Wat een gevecht!

Aanvallen overleven

Arensman bleef er steeds rond de 15 seconden achter bungelen, maar wist niet meer bij Hirt te komen. Met de klim van de Aprica - 2 kilometer voor de meet - en 8 seconden voorsprong, leek Hirt het niet meer uit handen te gaan geven. En dat bleek ook zo. Arensman strandde op enkele seconden.

Het is de eerste ritzege in de WorldTour voor de 31-jarige Tsjech. Dit jaar schreef hij eerder een rit en het klassement van de Ronde van Oman op zijn naam. In de Ronde van Italië pakte de Belgische ploeg eerder een ritzege met de Eritreeër Biniam Girmay.

De roze trui blijft dus in het bezit van Carapaz. De Ecuadoraan van Ineos Grenadiers overleefde aanvallen van onder anderen de Spanjaard Landa en de Australiër Hindley.

Bouwman doet met punten op Mortirolo goede zaken voor de bergtrui

Bouwman verdedigde in de zestiende etappe van de Giro d’Italia zijn blauwe bergtrui met succes. De 28-jarige wielrenner van Jumbo-Visma kwam als eerste boven op de beroemde Mortirolo en liep uit in het bergklassement. Bouwman heeft 167 punten, 68 meer dan de Italiaan Giulio Ciccone en 75 meer dan de Spanjaard Diego Rosa. „Ik heb goede benen, maar voor een ritoverwinning gaan is op dit moment niet realistisch en deze blauwe trui is dat wel, dus daar richten we ons op”, zei hij.

„Het was lastig om in de ontsnapping te geraken”, keek Bouwman op de rit terug. „Op de eerste bergsprint liet ik me verrassen door Ciccone, die ook snel is. Ik was kwaad op mezelf. In de vallei konden we met een groep wegrijden en zo kon ik de volle punten op de Mortirolo pakken. Je wint daar de wedstrijd niet, maar het is mooi om iedereen daar je naam te horen schreeuwen.”

Bouwman liet de kopgroep nog voor de laatste klim lopen. „Hoewel ik niet op de limiet zat, had ik niet genoeg over om mee te strijden voor de etappeoverwinning. Dus besloot ik het rustig aan te doen tot aan de finish.”

De wielrenner kwam als 25e binnen op bijna 17 minuten van ritwinnaar Hirt. In de zeventiende etappe van woensdag van Ponte di Legno naar Lavarone zijn opnieuw veel punten te veroveren met de Valico del Vetriolo en de Monte Rovere, twee beklimmingen van de eerste categorie.

Evenepoel wint eerste etappe in Ronde van Noorwegen

Remco Evenepoel heeft de eerste etappe van de Ronde van Noorwegen gewonnen. De 22-jarige Belg van Quick Step - Alpha Vinyl was in de oplopende aankomst na 173,6 kilometer tussen Bergen en Voss de snelste van een grote groep. Hij klopte de Noor Tobias Halland Johannessen en de Spanjaard Eduard Prades. Mike Teunissen eindigde als achtste.

Evenepoel, wiens laatste wedstrijd de klassieker Luik-Bastenaken-Luik was die hij na een solo op zijn naam schreef, is ook de eerste leider in de Ronde van Noorwegen. De etappekoers in Noorwegen telt zes ritten en duurt tot en met zondag.

Leiderstrui

Richard Carapaz hield na de zware etappe een nipte voorsprong in het klassement op zijn eerste achtervolger Jai Hindley. De Australiër eindigde als derde en pakte vier bonificatieseconden waarmee hij de rozetruidrager uit Ecuador tot op 3 seconden naderde.

Carapaz was desondanks tevreden. „Ik dacht dat ik de sprint om de derde plaats ging winnen. Dat bleek toch niet zo, maar het is nog steeds een goede dag voor mij”, zei de kopman van Ineos Grenadiers. „Ik heb wat seconden op Hindley verloren, maar ik heb er meer gewonnen op João Almeida, dus de balans is positief.”

Hindley was ook blij met de tijdwinst al was het tijdens de etappe niet gelukt om echt weg te rijden bij Carapaz en de andere klassementsrenners. „Ik voelde me vrij goed op de slotklim”, zei de wielrenner van Bora-hangrohe. „Mikel Landa viel aan en ik kon volgen. Daarna probeerde ik het ook een paar keer, maar ik slaagde er niet in om Landa en Carapaz te lossen. Ik denk dat we kunnen zeggen dat dit een goede dag was voor mij. Ik pak bonificatieseconden en wat tijd op de andere klassementsrenners. Ik voel me nog steeds heel goed, op naar de volgende dag.”