Column: Vraag het maar eens aan de kerkklok en de koffergrammofoon die samen een radiowekker werden

Print
Column: Vraag het maar eens aan de kerkklok en de koffergrammofoon die samen een radiowekker werden

Afbeelding: De Limburger

Heel lang geleden mocht ik een workshop/masterclass geven in de AINSI. Die naam staat voor Art Industry Nature Society Innovation. Als multidisciplinair gebouw functioneert het voormalig industrieel complex aan de Maas als verzamelplaats voor creatieve industrie in Maastricht en regio, zo vermeldt de website.

Mijn publiek bestond toen voornamelijk, zo ontdekte ik op enig moment, uit ‘autonome’ kunstenaars. Tot die ontdekking kwam ik toen ik over creatieve denkprocessen vertelde en doelde op de cross-overs die de wereld van de kunst kan maken met de commerciële (maak) industrie. Ik werd nog net niet met pek en veren op een spoorbiels eruit gezet.

Ik had geen idee van wat het betekende om autonoom kunstenaar te zijn, zo verzekerde men mij. Ik had er wel degelijk een idee bij, maar blijkbaar strookte dat niet met de opvattingen van een aantal van de aanwezigen. Ik nodigde een van de kunstenaars bij mij uit, voor het publiek en vroeg hoe hij zijn geld verdiende. Hij maakte me duidelijk dat verdienen er nog niet inzat maar dat er gelukkig subsidies en uitkeringen waren die hem erdoor sleepten. Ik repliceerde daarop dat een slechte fietsenmaker ook geen klanten kreeg. Had ik beter niet kunnen zeggen. Maar hij had een punt: over kunst heeft iedereen een andere mening.

Frappant was de ontmoeting die ik na mijn roerige presentatie had met twee van de opstandige toehoorders. Fluisterend in mijn oor moesten ze toch wel toegeven dat ze met bedrijven als Philips hadden samengewerkt om hun designinzichten te delen. Nou kon ik óók nog wel begrijpen dat ze dat niet en plein public wilden vertellen.

Mijn punt van vandaag is het nut van het maken van onlogische zelfs schier onmogelijke combinaties. Deze zogenaamde forced connections dwingen je om zaken met elkaar te combineren die niet of nauwelijks een (logisch) verband hadden of hebben met elkaar: persen tot het past! We hebben met de provincie zo ooit dertig bijeenkomsten gehouden met diverse ondernemers en dito verrassende uitkomsten.

Vorige week was er iemand op bezoek die ik had leren kennen via LinkedIn. De man, zijn bedrijf en zijn aanpak spraken me aan en dat was wederzijds. Reden genoeg voor een kennismaking. Het gesprek ging natuurlijk over ons werk en de aanknopingspunten daartussen, maar ook over de kruisbestuiving: de verbindingen die in eerste instantie niet logisch leken. Boeiend, zeer boeiend. Zo sprak ik ook de nieuwe directeur van cultuurhuis ECI. Met haar heb ik ook gegraasd over de weiden die nog niet zo voor hand lagen. Ze heeft nu een afspraak met een carnavalsvereniging om te bezien hoe ECI kan ondersteunen in de opleiding van jonge decorbouwers, regisseurs, liedjesmakers, muzikanten, kostuummakers enzovoort.

Je hoeft namelijk niet altijd uit te gaan van het principe dat de vorm de functie volgt. Een trechter is gemaakt om iets in een kleiner gat te laten vloeien. In de Wizard of Oz had de Tin Man een omgedraaide trechter als hoofddeksel. Een trechter kan ook prima dienen als tuit bij een zelfgemaakt blaasinstrument.

Terug naar u. Ik vermoed dat u, als u samenwerkingsverbanden c.q. connecties zoekt, vaak de voor de hand liggende mogelijkheden nagaat. Wat zou het schaden als u daar eens een lijstje van maakt om ze vervolgens niet te gebruiken. Maak daarnaast een lijstje van mogelijkheden die echt ver van uw bed staan en probeer eens om daar een forced connection mee te boetseren.

Verbaas jezelf met de verbindingen die geen verbindingen leken te zijn. Vraag het maar eens aan de kerkklok en de koffergrammofoon die samen een radiowekker werden.

Reageren? sjra@sjraputs.nl

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & app. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word digitaal abonnee