Allen achter de ‘paaf’; met de nog jonge Harmonie Amicitia van Banholt naar Veurs

 © archief Stichting Heemkunde Tebannet/Sjef Hutschemakers

Banholt -

Banholt had zijn eigen kerk, rector en zangkoor in 1881. Toen wilden ze ook hun eigen harmonie.

Harry van der Bruggen - Stichting Heemkunde Tebannet

In 1893 besloot een groepje amateurmusici tot de oprichting van Harmonie Amicitia Banholt. Iedere aspirant-muzikant mocht aangeven welk instrument hij wilde bespelen. Omdat er geen geld in kas was – er was zelfs geen kas – moest ieder zijn instrument zelf betalen. Een van de Banholtenaren werd aangewezen als president. Deze stelde zich garant bij de aankoop van de muziekinstrumenten. Na een tijdje arriveerden die vanuit Tilburg in Banholt, mooi ingepakt in kisten.

Studie

Inmiddels was ijverig de muziektheorie bestudeerd. Sommige oprichters waren lid van de harmonie van Mheer geweest; zij leerden de theorie aan beginners. Ook namen debutanten muziekles bij de koster van Banholt of bij zangers van het kerkkoor. Toen begon een tijd van vlijtig oefenen. Op avonden na het werk en op zondagen hoorde men uit alle windstreken over het dorp lange noten, toonladders en riedeltjes overwaaien. Bij de repetities liet niemand verstek gaan. Na enige tijd vlijtig oefenen, durfde men naar buiten te treden. Alle leden schaarden zich eensgezind achter de paaf. Als muziekverenigingen nog geen vaandel hadden, voerden zij een paaf met zich mee: een houten bord op een stok. Het bord droeg de naam van de vereniging, mooi geschilderd of uitgesneden. Het eerste optreden was het spelen van de cramignon bij de eigen Pinksterkermis in 1894.

Muziekfeest

Na enige uitvoeringen voor eigen publiek besloot de prille harmonie deel te nemen aan een muziekfeest in Veurs, België (1894). Op twee oogstwagens, elk bespannen met twee paarden, werden banken gezet. Daarop namen de bestuursleden en alle muzikanten plaats. Bij de ingang van Veurs werd een mars gespeeld. Met het stuk dat op de feestweide werd uitgevoerd, behaalde Banholt een eerste prijs. De president wist de muzikanten op een goed drankje te trakteren. In Banholt werden zij als ware kampioenen ingehaald.

Een vriend van Banholt, belastingambtenaar, wist kort daarna een prachtig vaandel in beslag te nemen dat te laag was ingeklaard. De zustertjes in Maastricht borduurden daar Amicitia Banholt op. Bij concoursen en concerten was het voortaan: allen eensgezind achter de drapeau.

Wil je alle Plus-artikelen lezen?

Dagelijks publiceren we meer dan 100 Plus-artikelen op onze site & app. Nieuws, achtergronden, analyses, reportages, interviews en columns. Word nu digitaal abonnee en kies voor een jaar lang korting of maandelijkse flexibiliteit.

Kies digitaal