Hute-te-tuut (68) over billig reizen door Duitsland

Ruth Schouwenberg. 

Ruth Schouwenberg. © Jos Verbong

Ruth Schouwenberg

We hebben treinkaartjes gekocht waarmee we een maand lang door heel Duitsland kunnen reizen. Met dit billige 9-Euro-Ticket pakken we de trein naar Duisburg vanaf station Kaldenkirchen. Meine Güte, wat een adembenemende Bahnhof. Het onkruid groeit metershoog tussen de rails en op het perron, het tunneltje stinkt naar pies en lelijke graffiti ontsiert de muren. Nou ja, niet zeuren, voor zo’n billig kaartje mag je geen marmeren gangen verwachten.

In Duisburg aangekomen verorberen we meteen (we kunnen het tenslotte hebben) een broodje braadworst. Mmm, das schmeckt. Vervolgens verkennen we het stadscentrum, bezoeken de Salvatorkirche en het Rathaus en nemen een kijkje bij de binnenhaven. Ondanks de mooie winkelgalerijen valt de stad ons een beetje tegen. Twee weken daarna treinen we met hetzelfde billige ticket naar Köln. We boeken er een hotelovernachting bij. Op de vertrekdag komen we er pas achter dat het een Duitse feestdag is, Sacramentsdag oftewel Frohleichnam. Het is erg rustig in de trein zonder alle werkverkeer. Andersom rijden er overvolle treinen met Duitsers richting Venlo. De Zwei Brüder krijgen het gegarandeerd druk vandaag.

Als we in Köln de stationshal uitlopen, stuiten we op een processie. Dat is lang geleden dat ik zo’n stoet voorbij zag komen en nóg langer geleden dat ik zelf meeliep. Met de omstreden Aar(t)sbisschop Woelki voorop (het Vaticaan beslist binnenkort of hij kan aanblijven) lopen vele gelovigen met vlaggen en vaandels vanuit de Dom door de binnenstad. Heel bijzonder om te zien. Nu we de kerkelijke sfeer geproefd hebben, besluiten we het Melaten-Friedhof te bezoeken. Wenn schon, den schon, toch? We lopen door de imposante poort het park in. Meer dan 50.000 graven, het ene monument nog mooier dan het andere. Wat een serene rust en wat een pracht. Deze Friedhof is, mede door de vele bloemen en fraai door hoveniersbedrijven aangelegde paden en perken, mooier dan het Parijse Père-Lachaise, laat een bezoeker ons weten. Een aanrader dus voor iedere cultuurliefhebber, slechts anderhalf uur treinen vanaf Venlo.

Roomser dan de paus, nee hoor, zo zijn wij niet. Vanuit de dodenakker haasten we ons ’s middags naar de overvolle terrassen. Klokslag vier, het eerste bier. ‘Noch e Kölsch?”, vraagt de Köbes ons herhaaldelijk. De dag erna voel ik me ‘wie ein Toter Hund’ en had ik het liefste ‘ein Nickerchen gemacht’ onder een boom op de Melaten-Friedhof! ‘Eigene Schuld, dieke Boelt’.

Ruth Schouwenberg-Dings

Reacties: schouwdings@hetnet.nl.

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & app. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word digitaal abonnee