Nieuwe Dacia Jogger is een ruimte-station

 © Greg

Sittard -

Dacia’s nieuwste ruimtewonder is een kruising tussen een stationwagon, een MPV en een SUV voor de prijs van een stadsauto. Wat is de adder onder het gras?

Dries van den Elzen,Bron: Autovisie

Wat kun je, andere Dacia’s niet meegerekend, vandaag de dag eigenlijk nog aan nieuwe auto’s krijgen voor minder dan 20.000 euro? Uitsluitend compacte auto’s uit het A- en B-segment, luidt het simpele antwoord. En dan is er dus deze Dacia Jogger, die met een breedte van 178,4 centimeter, een lengte van 454,7 centimeter en vooral een enorme wielbasis van bijna 2,9 meter een nogal bijzondere maatvoering heeft. Het is ongeveer de lengte van een Volkswagen Tiguan, de wielbasis van een Touareg en de breedte van een Polo. De Jogger wordt gebouwd op hetzelfde platform als de Dacia Sandero, maar is dan in alle dimensies maximaal opgerekt. Het is dus geen zevenzits Duster, maar een op zichzelf staand model met als enige doel maximale binnenruimte tegen een minimale prijs te bieden. De vanafprijs bedraagt exact 19.150 euro, waarvoor je een witte, aircoloze vijfzitter krijgt die wordt aangedreven door een 100 pk driecilinder turbo op lpg. Airco kost 595 euro, een derde zitrij 1000 euro en een 110 pk-versie van dezelfde motor, maar dan uitsluitend op benzine (vanwege de bpm) 500 euro extra. Zelfs met alles erop en eraan moet je je best doen om de prijs boven de 25.000 euro te krijgen, en ook dat is dan een net bedrag voor een auto met lichtmetaal, metallic lak, parkeersensoren rondom en navigatie.

 © Greg

Interieur

De binnenruimte wordt optimaal benut om het zitcomfort op respectabel niveau te brengen. De achterbank staat bovengemiddeld hoog in de auto zodat de bovenbenen goed worden ondersteund. Daarbij blijft dankzij de hoge daklijn voldoende hoofdruimte over. De driezitsbank is niet verschuifbaar, maar ook met een lengte van 1,90 meter kun je nog achter jezelf zitten. De vulling is – althans wanneer de auto nieuw is – afdoende ondersteunend voor een vakantieritje. In een handomdraai is de bank naar voren te schuiven voor toegang tot de derde zitrij, alwaar een gemiddelde volwassene zichzelf ook best een zitpositie kan aanmeten die langer dan een uur uit te houden is. De zitrij is eenvoudig uitneembaar en dan ontstaat met de achterbank naar voren een laadschuur van meer dan 1800 liter groot, met een lengte van twee meter lang. Met recht een MPV dus.

 © Greg

De bestuurdersstoel is standaard in hoogte verstelbaar, voor een axiaal verstelbaar stuur moet je een uitrustingsniveau hoger winkelen. Inclusief die voorziening is een goede zit zo gevonden, waarbij de pasvorm van de leuning en zitting niet eens tegenvalt. Dat doet het uiterlijk van de Jogger ook niet. Met de uitgeklopte spatschermen, dakrails en iets vergrote grondspeling is de lulligheid die de Logan MCV en Lodgy zo nadrukkelijk kenmerkte, helemaal weggepoetst. De achterlichten doen zelfs denken aan een Volvo XC60.

 © Greg

Aan boord kijk je uit op een interieur dat slim is opgebouwd uit grote stukken hard kunststof, die verrassend strak tegen elkaar aan zitten. Het kwaliteitsgevoel komt overeen met dat van de gemiddelde B-segmenter, wat vandaag de dag gewoon goed is. Doordat het dashboard uit meerdere lagen is opgebouwd, oogt het niet extreem goedkoop. En met het optionele stoffen middelste dashboardpaneel dat de plastic massa optisch breekt, plus het optionele infotainmentschermpje, wijst niks erop dat je in een budgetmodel rijdt. Een mechanische handrem, contactsleutel en analoog dashboard blijken nog steeds net zo goed te werken als hun elektronische soortgenoten. Het stuur is standaard multifunctioneel met knoppen voor bediening van het radio­volume en dergelijke.

Aandrijving

De aandrijflijn lijkt op papier wat karig voor een auto van dit formaat, totdat je ziet dat de Jogger amper 1200 kilo weegt. Wat er allemaal gaat gebeuren wanneer EuroNCAP het ding tegen de muur zet, weten we niet. Feit is wel dat je met een 100 pk en 170 Nm sterke eenliter driecilinder turbo goed vooruitkomt. Het enige nadeel is dat de motor nogal slecht aan het gas hangt. Dat geldt met name voor de krachtigere benzine-variant die 30 Nm meer produceert, maar dat wel later in het toerenbereik pas doet. Hij bouwt z’n vermogen abrupt en met flinke vertraging op en blijft na-ijlen wanneer je het gas loslaat. Zoals bij elke driecilinder heb je te maken met een zwaar vliegwiel. Daardoor is soepel rijden niet eenvoudig. Maar als de turbo eenmaal op stoom is, heb je niet het idee vermogen tekort te komen, zo bleek zelfs steil bergop in de pre-Alpen ten noorden van Nice. Dat is mede te danken aan een handgeschakelde zesbak waarvan de verzetten niet te ver uit elkaar liggen. Zoals de meeste Renault-transmissies schakelt-ie met een wat plastic-achtig gevoel en moet je ‘m de tijd geven om versnellingen te synchroniseren.

Op een later moment in de levenscyclus komt de Jogger ook nog met de hybride aandrijflijn die we kennen uit onder andere de Renault Captur. Dat zal ook de enige manier zijn om de Jogger met een automaat te krijgen. We kunnen weinig zinnigs zeggen over de verwachte prijsstelling, behalve dat het verschil tussen de Captur op lpg (toen die nog leverbaar was) en de hybride, zo’n 5500 euro bedroeg.

 © Greg

Het onderstel is voelbaar afgesteld op het maximum laadvermogen van 526 kilo. Daardoor is vooral de achteras redelijk stevig van karakter. Maar met zo’n lange wielbasis, ballonbanden om de 16-inch wielen en een veel zachtere vooras is het comfort toch overwegend van de Franse soort. Je hoort het onderstel op slecht wegdek onder je bonken en ook komen motorgeluiden goed door. Toch geldt ook voor het akoestisch comfort dat het binnen de grenzen van het acceptabele blijft. Door de zachte bandwangen is de besturing logischerwijs vrij vaag rondom de middenstand. Zodra het gewicht van de auto in de bocht hangt, dringt in een vroeg stadium onderstuur op om aan te geven dat je vooral niet te snel moet rijden. Daardoor voelt de Jogger wel een stuk logger aan dan de 1200 kilo die hij daadwerkelijk weegt. Maar wellicht is het ook verstandig om alle pogingen tot haast maken met een auto als deze zo snel mogelijk in de kiem te smoren. De Jogger doet wat hij moet doen wel goed. Daarbij zit hij qua kwaliteitsbeleving en comfort steeds nét aan de goede kant van de kritische scheidslijn tussen voordelig en karig.

Met 3 jaar of 100.000 kilometer garantie hoef je behalve de lage aanschafprijs geen verdere cadeaus van Dacia te verwachten. Maar het ligt voor de hand dat de restwaarde niet heel beroerd zal zijn, aangezien de Jogger zoals de meeste Dacia’s volledig concurrentieloos is. De tweede goedkoopste zevenzitter is de Opel Combo Life monospace, die 10.000 euro meer kost. Uiteraard is makkelijk aan te wijzen waar de lage prijs vandaan komt, maar naar een echte adder onder het gras blijf je lang zoeken.

Eindoordeel

Ontwapenend basic ruimtevervoer dat enorm veel praktisch comfort biedt voor de geringe prijs. Moet haast wel een succes worden.

Specificaties Dacia Jogger TCe Bi-Fuel

  • Prijs: € 19.150
  • Topsnelheid: 175 km/h
  • Acceleratie 0-100: 12,3 s
  • Gem. verbruik: 1 op 13,2
  • CO2-emissie: 119 g/km
  • Brandstofmotor: drie-in-lijn, 999 cm3
  • Max. vermogen: 100 pk (74 kW)/5000 min-1
  • Max. koppel: 170 Nm/2000 min-1

Wil je alle Plus-artikelen lezen?

Dagelijks publiceren we meer dan 100 Plus-artikelen op onze site & app. Nieuws, achtergronden, analyses, reportages, interviews en columns. Word nu digitaal abonnee en kies voor een jaar lang korting of maandelijkse flexibiliteit.

Kies digitaal