Hute-te-tuut (73) over Bonn en kerkhoftoeristen

Ruth Schouwenberg. © Jos Verbong

Ruth Schouwenberg

‘Wij lopen over een prachtig kerkhof’, vertel ik mijn zoon die me vraagt wat we aan het doen zijn in Bonn. Geej liek (let op het woordje liek…) waal kerkhoftoeriste, is zijn reactie. Ja, daar heeft hij wel gelijk in (let op het woordje lijk…), haha. Tijdens vakanties bezoeken we vaak begraafplaatsen. Zo waren we in Málaga, Valencia, Bonn, Köln, Barcelona, Dublin, Praag, Albufeira en Krakau. Dichterbij in Maastricht, Margraten, Baarlo, Reuver, Belfeld, Venlo en uiteraard Tegelen. Op laatstgenoemde plaats is sprake van enig achterstallig onderhoud, maar dat terzijde, hier ‘wonen’ wel de meeste mensen die ik heb gekend.

Begraafplaatsen hebben mij altijd gefascineerd. Voor mij is een kerkhof geen akelige, grimmige, duistere plaats, maar juist een mooie plek. Zeker in grote steden is het fijn om tussendoor de stilte op te zoeken als we het lawaai van auto’s, bussen en trams moe zijn, als we de drukte van mensen om ons heen willen ontvluchten of als het bloedheet is en we wat schaduw willen opzoeken. De rust, de eeuwenoude bomen, de oude graven, de met klimop en mos overgroeide grafstenen, heerlijk om daar op ons dooie gemak rond te banjeren. Niks luguber, we zijn gewoon (nog) nuchter, de dood komt tenslotte voor ons allemaal.

Terug naar Bonn. Tegenover ons hotel, een voormalig seminarie met bijbehorend seniorencomplex Nova Vita (grappige naam voor een Altesheim, nieuw leven) bevindt zich ‘Der Alte Friedhof’. Een must voor kerkhoftoeristen zoals wij. De ijzeren toegangspoort zwaait, zoals het een poort op een laatste rustplaats betaamt, piepend en krakend open. We passeren het graf van Ludwig van Beethoven’s moeder, lezen teksten op grafstenen en bewonderen het imposante grafmonument van componist Robert Schumann. Daarna zitten we geruime tijd op een bankje en genieten van de rust en koelte, pffff. Tenslotte hebben wij ook al de meiste petatte gegaete en hebben onze beentjes een pauze verdiend.

De dag erna bezoeken we in de Bonner wijk Gronau het ‘Haus der Geschichte’, een museum over de geschiedenis van Duitsland sinds 1945 tot heden. Zo herkenbaar, zo boeiend tentoongesteld, interessant voor jong en oud en bovendien … gratis toegang. Altijd goed voor de geen-cent-teveel-Nederlander.

Bonn, ooit hoofdstad van West-Duitsland, stad van Beethoven, stad van Haribo (HAns RIegel BOnn) macht Kinder froh, stad aan de Rijn, op zo’n 100 kilometer van Venlo is echt een bezoek waard of in goed Duits: Bonn, c’est tres bon!

Ruth Schouwenberg-Dings

Reacties: schouwdings@hetnet.nl.

Wil je alle Plus-artikelen lezen?

Dagelijks publiceren we meer dan 100 Plus-artikelen op onze site & app. Nieuws, achtergronden, analyses, reportages, interviews en columns. Word nu digitaal abonnee en kies voor een jaar lang korting of maandelijkse flexibiliteit.

Kies digitaal