Jinne prul (187): Poetsloemele

Poetsloemele. © Loek van de Weijer

Kerkrade -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

Wilo Wiets

De daag zunt ummer mieë in ’t tseeche komme van ’t Jodele Biela en d’r Lederhosens’ Kep. Ze hant zoejaar ing cd jejoale mit Tirolermoeziek. Ze jodele mit. Hu hat d’r Kep óp Youtube e filmpje vónge woa me inne Schuhplattler danst. Heë hat ziech de Lederhose aajesjtreufd. D’r Kep verzukt ’t noa tse doeë. Mar heë kan ’t eëvejewieët nit haode. Heë vilt teëje de kas en kan ziech jraad an inne sjtool vassjnappe. Óp dat moment kunt ’t Biela eri. Het bekiekt ziech dat ins. Vingt hel aa tse laache

“Inne jevalle Lederhosedenzer. Dat is jet vuur d’r Musikantenstadl.”D’r Kep kunt werm reët. Sjnapt noa oam. “’t Jodele Biela mit de poetsloemele.”Noen sjnapt ’t Biela noa oam. “Iech ving dat-s te jing wietse mós maache uvver mie Dirndl. Dat past nit.”“Dat zeës te jód. ’t Past nit. Mit e paar loemele waal.” Heë zetst ’t filmpje nog ins óp. Sjnapt ziech ’t Biela en danst mit ‘m durch ’t tsimmer.“Aos Kep, iech krien richtieg zin óp dat oktoberfes.”“Kom, mie Dirndl. Sjtreuf diech dat kleed aa. Da prove vier jet.”

’t Biela jeet eróp um ziech ’t Dirndl aa tse doeë. Óngertusje zetst d’r Kep de cd óp mit de Tirolermoeziek. Heë jodelt mit. ’t Biela kunt werm eraaf mit ’t kleed aa.“Dat jodele klinkt evver nog nit jód, Kep.”“Iech zal ins óp internet zukke, of ’t jet jieët woa me dat kan liere.” Al flot hant ze jet vónge. “Hei, jodele i tsing lesse. Hei an hoes. Dat is jet Biela.”“Has te jezieë wat dat kost?”“Veerhónged euro. Nè dat is tse vöal.”“Dat zouw iech óch zage.”“Biela, vier liere ós dat zelver.”“Wie da?”“Inne hel óp de tsieëne treëne. En dat da noadoeë.”“Ao joa, doe has besjtimd inne óp ‘t oog. Nè, los d’r Sjaak mar d’rboese. Dat leuft verkieëd aaf.”“Doe juns miech óch nuuks.”“Wat vier waal kanne doeë, is vroage of de noaberlu mitdunt. Flaich kanne die waal jód jodele.”“Besjtimd. D’r Hain hat ziech ins mit d’r hammer óp d’r doem jehouwe. Wat iech doe hoeët, hauw wal jans jet voet va jodele.”“Kom vier junt ins d’rhin. Da kanne ze óch ós kleier zieë.”

Wen ze d’r jaad eraaf lofe, hure ze de naoberlu an de anger zie van de hek.“Hain, kiek ins”, ruft ’t Biela, “sjtunt vier nit jód dróp?”D’r Hain en de vrauw kieke uvver de hek. “Dat ziet jód oes. Zies te Keetsje. Dat zouw óch jet vuur ós kanne zieë.”“Zicher Hain. Don mit”, zeët d’r Kep, da kans te ós óch helpe mit jodele. Wit-s te nog mit d’r hammer óp d’r doem?” “Jao Kep of diene doem. Deë klinkt óch nit sjleët.”’t Keetsje bekiekt ziech hön ins jód. “’t Sjteet uuch priema. Joa Hain vier mósse kieke of vier óch Tirolerkleier urjens kanne krieje.”D’r Kep sjtikt d’r vinger óp.“En...” Heë waad effe. “E paar poetsloemele.”’t Biela jieët ‘m inne dui.“Woarum dat da?”, vroagt d’r Hain.D’r Kep sjwiegt. ’t Biela nimt ’t woad. “Dat hat jet mit ’t Dirndlkleed tse maache. ’t Woar miech tse jroeës. ’t Moeët ópjevöld weëde.”D’r Hain kniekt mit inne jriemel i zie jezich. “Iech sjnap ‘t.”“Dat is noen richtieg jet vuur manslu. Poetsloemele.”De manslu bekieke ziech ’t Keetsje. Dat sjtikt inne vinger óp. “Riskeer uuch nit jet tse zage.” Ze sjudde va ‘nè’ en jeëve ziech e pitsjeugs-je. “Kom”, zeët ‘t Keetsje, “vier zukke ins óp internet. Doa vinge vier wal jet uvver Tirolerkleier. En angesj junt vier noa d’r oeslieën vuur tejaterkleier. Die hant besjtimd jet.”

Ze junt eri. ’t Biela en d’r Kep jodele nog ins. En junt óch. D’r Kep kiekt ins of de pos is jeweë. Heë kunt mit e jroeës koeveët oes d’r jank.“Wat zouw dat zieë?”Heë maat ‘m óp.“Kiek ins wat dri zitst.” Heë hilt tswai poetsloemele eróp. “Vuur diech Biela.” “Is dat jet va diech Kep?”“Nè, wen jet mit de pos kunt, kan ’t mar van inne zieë. De posdoef. Deë hat besjtimd jraad hinger de jadepoats jesjtange.”“Zitst jinne brif d’rbij?”D’r Kep kiekt ins. Heë holt e brifje droes. Leëst ’t vuur ziechzelver. Oane jet tse zage lekt e ’t óp d’r dusj. “Zies te. De posdoef!”

’t Biela leëst noen ’t brifje. En vingt aa tse laache.“Tswai loemele vuur de krampoare-bee van d’r Kep.”Heë kiekt ins vuurzichtieg eraaf.’t Biela lekt ing hank óp zieng sjouwer. “’t Vilt mit, man. Dat hauw iech al ieëder jezieë. Mar vrauwlu breuzele doa nit uvver.”Het jodelt ins. En d’r Kep jeet eróp. Ing lang bóks aadoeë.

De nieëkste wèch kant uur werm ’t letste nuits in ‘t ‘Noabersjefje’ leëze. Bis dan. Hod uuch vrieë en adieë!

Wil je alle Plus-artikelen lezen?

Dagelijks publiceren we meer dan 100 Plus-artikelen op onze site & app. Nieuws, achtergronden, analyses, reportages, interviews en columns. Word nu digitaal abonnee en kies voor een jaar lang korting of maandelijkse flexibiliteit.

Kies digitaal