Van nul tot nu Heuvelland: Hoe de wolf verdween uit Banholt

De foto toont de locatie waar eertijds de Koenhof was, de plaats waar de wolf verdween uit Banholt. © Jean Roijen, bewerking Sabrina Roijen

Banholt -

De wolf is terug! Daar wordt met gemengde gevoelens naar gekeken, ook in Banholt. Generaties geleden was dit roofdier vooral een gevaar voor de huisdieren en het vee.

Harry van der Bruggen - Stichting Heemkunde Tebannet

Op een morgen in 1831 liep Ida H., 18 jaar, de Banholter Heide op om water te scheppen uit de heikoel. Daar aangekomen, zag zij dat een wolf zich in de poel aan het baden was. Hevig geschrokken rende Ida naar huis, waarbij zij waterjuk en emmers alsook haar klompen verloor. Haar vader en broers sloegen groot alarm. Terstond was een groep mannen bijeen, gewapend met rieken, gaffels en mesthaken. Zij hielden snel beraad. Zij zouden de wolf omsingelen, een wijde kring steeds enger maken en ten slotte het wilde dier overweldigen. Vuurwapens werden niet gebruikt: zij zouden elkaar kunnen raken en de wolf kunnen missen, waardoor het roofdier zou ontsnappen.

Koenhof

Toen de groep bij de heikoel arriveerde, bleek de wolf inmiddels doorgelopen naar de Koenhof. Daar stond een kinkepaard vredig te grazen: een oud, bijna afgedankt paard waarmee alleen nog vrachten over slecht begaanbare wegen werden vervoerd. De wolf besloop het paardje. Dit keerde al grazend zijn belager steeds het achterwerk toe. De mannen sloten nu voorzichtig de kring rond de wolf en zijn beoogde prooi.

Instinct

De eigenaar van het paard maakte deel uit van deze expeditie. Maar hij was niet heldhaftig aangelegd. Met een mesthaak een vraatzuchtig roofdier te lijf gaan, vond hij geen veilig idee. Daarom stelde hij voor, de zelfverdediging en de vluchtstrategie aan het paardje zelf over te laten. Hun instinct, orakelde hij, redt dieren uit netelige situaties. Zijn makkers zouden nog versteld staan. Het kinkepaard graasde rustig voort, steeds met het achterwerk naar de wolf gekeerd. De mannen keken toe. Plotseling schoot de wolf omhoog, zette zijn klauwen in de hals van het paard, beet het de strot door, reet in één beweging de hele keel open en scheurde flinke flarden vlees uit het paardenlijf. Nu kwamen de Banholtenaren in actie. Als één man werd op het ondier ingestoken en –geslagen, totdat het levenloos bleef liggen.

Dit was laatste wolf in Banholt. In 1845 werd bij Schinveld vermoedelijk de laatste wolf in Limburg gedood.

Wil je alle Plus-artikelen lezen?

Dagelijks publiceren we meer dan 100 Plus-artikelen op onze site & app. Nieuws, achtergronden, analyses, reportages, interviews en columns. Word nu digitaal abonnee en kies voor een jaar lang korting of maandelijkse flexibiliteit.

Kies digitaal