Van nul tot nu Stein: Steinerbos, recreatiegebied met mijnverleden

Roeivijver en botenhuis in jaren vijftig. © archief Stichting Erfgoed Stein

Stein -

Vorige eeuw bood Staatsmijn Maurits werk aan duizenden mensen. De mijn werd in 1967 gesloten, maar een icoon uit het mijnverleden, het Steinerbos, bleef bestaan.

Jan Smeets - Stichting Erfgoed Stein

Voor de sluiting was dit hét ontspanningsoord voor mijnwerkers en hun gezinnen. Het Steinerbos, behoorde oorspronkelijk tot het jachtgebied van kasteel Stein. Na verkoop van het kasteel in 1918 werden de kasteelbezittingen eigendom van grondmaatschappij Tijdig, waarna het Steinerbos in 1938 werd gekocht door de Staatsmijnen. Hiermee beoogden zij het natuurschoon te behouden en wel toegankelijk te maken voor omwonenden.

Aanleg

Tuinarchitect John Bergmans van de Staatsmijnen tekende het eerste plan voor het Steinerbos. Centraal hierin stond behoud van de grote vijver met een rondgaand pad, waarbinnen later een hertenpark zou komen. Ook nam hij hierin een openluchttheater op. In 1941 startte de uitvoering, paden werden aangelegd en een botenhuis met steiger gebouwd. In 1946 kreeg Bergmans de opdracht voor het ontwerpen van een uitgebreider ontspanningsoord voor de mijnwerkers, hun gezinnen en gepensioneerden.

De vijver, de boswachterswoning (nu restaurant) en de houten woningen bleven staan, de recreatievoorzieningen werden verbeterd of vernieuwd. Nieuwe speeltoestellen werden door de leerlingenwerkplaats van de Staatsmijnen gemaakt en onderhouden. In de jaren vijftig werd de speeltuin uitgebreid met ‘de nieuwe speeltuin’ en verrezen er grote picknickweiden waarop kinderen konden ravotten en het hertenpark werd uitgebreid met andere dieren.

In die jaren vijftig en zestig was een bezoek aan het Steinerbos voor mensen uit Limburg en daarbuiten een populaire recreatiebestemming. Er waren speciale busreizen en er was zelfs een bootverbinding tussen Maastricht en Stein. Na de sluiting van Staatsmijn Maurits werden de activiteiten minder en liep het bezoek sterk terug.

Openluchttheater

Het openluchttheater werd in 1945 gebouwd naar ontwerp van Eugène Quanjel. Op 25 juni 1949 vond de opening plaats met de opvoering van De Zigeuner Prins. Er werden voorstellingen gehouden, van jeugdtoneel zoals Repelsteeltje tot stukken van Shakespeare.

Door de opkomst van schouwburgen nam de belangstelling af en werd het in 1963 gesloten. Het theater werd door betonrot aangetast waardoor de ondergrondse kleedruimten niet meer konden worden gebruikt. Na aanpassing van de tribune wordt deze nu gebruikt als heemtuin en beheerd door IVN Stein. In het in 2011 gerestaureerde theater en kleedruimten vinden nog steeds culturele voorstellingen plaats.

Recreatiebos

Op 1 april 1977 werd het Steinerbos aan de gemeente Stein geschonken inclusief een donatie van 100.000 gulden voor achterstallig onderhoud. Eén van de doelstellingen was het samenvoegen van het Steinerbos en het naastgelegen gemeentelijke zwembad om zo een regionale recreatievoorziening te realiseren. Tegenwoordig richt de gemeente zich op het in stand houden van het bos als recreatiebos: recreatie als activiteit voor de moderne stadsmens.

Wil je alle Plus-artikelen lezen?

Dagelijks publiceren we meer dan 100 Plus-artikelen op onze site & app. Nieuws, achtergronden, analyses, reportages, interviews en columns. Word nu digitaal abonnee en kies voor een jaar lang korting of maandelijkse flexibiliteit.

Kies digitaal